1. 172979.
    bu başlığı böyle görünce üzülüyorum.
    3 ... lan senin de nickinin de amk
  2. 172980.
    Bak şu an ben de duygulandım. Herkes burda kapışırdı 00.00 da. Bu ne hal? Sözlük cidden eskisi gibi değil.

    Ağlamıyorum gözüme mazi kaçtı.
    8 -3 ... siyahmelodi
  3. 172981.
    Salak ümidi var bende. Artık şakayla karışık değil, ciddi ciddi söylüyor hayat bazı şeyleri. Olmaz diyor. Ben hala umut ediyorum.
    6 -1 ... winnie the teletabii
  4. 172982.
    Güvenmediğim insanlardan mutlaka bi terslik görmüşümdür. Bir aya yakın zamandır bi konuda arkadaşa güvenmiyorum ve iki gün sonra belli olacak konuştuklarımız. Bakalım yine hislerimde yanılmamış olacak mıyım.
    7 ... sembuseklicorba
  5. 172983.
    ilk kez kendime dahi bu kadar net ifade edebiliyorum.

    Bitti.

    Yaşandı ve bitti.
    6 ... lalunalaluna
  6. 172984.
    küçüklüğümden beri karanlıktan korkmuşumdur. elbet çok kişi yaşamıştır bunu, çocukken kendi odamdan salona doğru giderken koridor karanlık diye hep koşarak geçerdim koridoru. tabii artık koridoru yürüyerek geçebiliyorum, atlattım o evreleri ama hala karanlık yerlerde uzun süre kalmaktan çekinirim.

    okul tatilde olduğu için memlekete, bursa'ya geldim ve burada pek arkadaşımın olmaması sebebiyle bir süre sadece evde hayatımı sürdürdükten sonra artık bundan bunaldım ve akşamları yürüyüşlere çıkmaya başladım. tek başıma yaşadığım ilçeyi turlayıp eve dönüyordum. geçenlerde babam da bana eşlik etmek istedi ve birlikte eve yakın olan ve uludağa doğru çıkan bi yol boyunca yürüyelim geri döneriz dedik. ancak bu yol epeyce takip ettikten sonra küçük bir köye çıkan bir yol ve yol boyunca aydınlatma kesinlikle yok, sadece 2-3 dakikada bir yoldan geçen herhangi bir aracın farları var. karanlık öyle ki yol boyunca 100 metre yürüyüp biraz şehir dışına çıkmaya başladığımız anda babamı görmemi sağlayan tek şey ay ışığı olmaya başlıyor. ki ben daha önce pek tecrübe etmediğimden ay ışığının gece hatırı sayılır bir ışık saçabileceğine hiç inanmıyordum. tabii bu karanlığı engellemiyor ama en azından babamı görebiliyordum. şehirden uzaklaştıkça başlarda 3-5 tane olan görünür yıldız sayısı fark ettim ki onar onar artıyordu. artık şehir ışıklarının görülmemeye başladığı yerlere vardığımızda gökyüzü tümüyle yıldızlar, ay ve aynı anda görülebilir olan 3-4 uçaktan oluşmuştu. hayatımda ilk kez gökyüzünü böylesine güzel gördüm. üstelik yanıbaşımdaymış yıllardır, erişebilirmişim ama hiç farkına varmamışım.

    şimdilerde akşam yürüyüş rotamı değiştirdim. tek başıma o köye doğru uzanan, uludağ'ın yamaçlarındaki yol boyunca yürüyorum. bi an önce şehir ışıklarından uzaklaşıp, dik yokuşa gelmeden önceki köşede yolun bariyerlerine oturup dakikalarca gökyüzünü izlemeyi öylesine istiyorum ki... şu son bir haftada oraya gidip de o kadar fazla kafamı kurcalayan şey düşündüm ve bu öyle sağlıklı bir düşünmeydi ki artık gün boyu havanın hemen kararmasını bekliyorum.

    ha işte buraya kadar her şey güzel ama tek sorun yolu giderken değil de dönerken karanlık korkumun bastırması. o yarım saatlik karanlık yolu heyecanla giderken hiçbir şeyin farkında olmuyorum ama dönerken neredeyse koşar adım dönüyorum. ''lütfen yoldan geçen araba sıklığı artsın, far görmek istiyorum far görmek istiyorum'' diye içimden tekrarlıyorum. küçükken o karanlık koridorda koşarken vakit göreceli olarak çok uzun gelirdi. şimdi düşünüyorum da bu yaşımdaki yarım saatlik o geri dönüş yoluyla, küçükken koridorda kat ettiğim yol aşağı yukarı aynı mesafeye denk geliyor rölativitede. sanırım bazı şeyler hiç değişmeyecek. 23 yaşındaysanız ve karanlıktan korkuyorsanız, hala o koridoru koşuyorsunuz.
    15 -1 ... have some fatih
  7. 172985.
    Bugün umduğum gibi olmadı,gerçi tam olarak ne umuyordum bugünden onu da tam bilmiyorum.
    2 ... bizimsamuray
  8. 172986.
    Kendimi sevebilmem çok uzun zamanımı aldı.
    4 ... delibiryazar
  9. 172987.
    Saklambaç oynarken ne zaman ebe olsam çocuklar saklanırken gözlerimi açar, onları izlerdim. Aklım hep hile hurdaya çalıştığından ne oynadığım oyundan zevk aldım ne de çocukluğumu yaşayabildim.
    5 ... kertengergedan
  10. 172988.
    Çocukken sokakta evcilik oynardık ben baba olurdum komşu kızıda anne olurdu bizden yaşça küçük olanlarda çocuğumuz. Şimdi o anne olan kız evlendi.
    3 ... sivil