hendrik antoon lorentz

1853 dogumlu olup 1928 de hayatını kaybetmiştir. magnetizmanın radyasyon üzerindeki çalışmalarıyla 1902 yılında pieter zeeman la beraber nobel fizik ödülünü alarak tarihe geçmiştir.

Tam adı hendrik antoon lorentz olan, hollanda'nın gelderland ilindeki arnhem şehrinde esnaf gerrit frederik lorentz ve geertruida van ginkel'ın oğlu olarak dünya'ya gelen hollandalı bilim insanı.
lorentz, leiden üniversitesi'nde fizik ve matematik okudu ve orada astronomi öğretmenliği yapan frederik kaiser'den çok etkilendi. onun etkisiyle fizikte karar kıldı. mezun olduktan sonra 1872'de arnhem'e döndü ve bir yüksel okulda matematik öğretmeye başladıysa da leiden'deki çalışmalarına ara vermedi.
1875'te "over de theorie der terugkaatsing en breking van het licht" (ışığın yansıması ve kırınımı üzerine) isimli doktora tezini pieter rijke'ye teslim etti. tezinde james clerk maxwell'ın elektromanyetik teorisini geliştirmiştir.
1878'de henüz 24 yaşındayken lorentz, leiden üniversitesi'nde yeni açılan teorik fizik bölümüne başkan olarak davet edildi. 25 ocak 1878'de ilk konferansını "de moleculaire theoriën in de natuurkunde" (fizikte moleküler teoriler) üzerine verdi.

liden'deki ilk yirmi yılında lorentz en çok elektromanyetizm teorisi ve elektrik, manyetizm ve ışık arasındaki ilişki ile ilgilendi. daha sonra teorik fizikten kopmadan araştırma konularını genişletti. mekanik, termodinamik, hidrodinamik, kinetik teorileri, katı hâl teorisi, ışık ve yayılımı üzerine makaleler yazdı. en önemli katkılarını elektromanyetizm, elektron teorisi ve görelilik konularında yapmıştır.

lorentz, atomların yüklü parçacıklardan oluşmuş ve ışığın kaynağının bu parçacıkların titreşimi olabileceğini düşündü. bu görüşü 1896'da arkadaşı ve eski öğrencisi pieter zeeman tarafından doğrulandı.

bugün adı lorentz-lorenz formülü, lorentz kuvveti, lorentz dağılımı ve lorentz dönüşümü terimlerinde yaşamaktadır.