Ne olduğum gibi görünebildim ne de göründüğüm gibi olabildim.
Bu benim ilk yazım hani herşeyin bi ilki var ya işte buda gerçekten benim için bi ilk. Çünkü öyle bi durumdayım ki buraya yazacaklarımı daha önce hiç ama hiç kimse bilmedi duymadı. Bunlar benim iç dünyamda olan isteyipte söylemediğim şeyler. Başlığa bakıpta sakın ola mesnevi bi kişilik olduğumu düşünmeyin aksine öyle tasavvufla falan uzaktan yakından alakam yoktur ama Mevlana güzel söylemiş "Ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol". işte ben bu sözü hiç ama hiç bi kenarından tutupta kendime uyarlıyamadım. Ne olduğum gibi görünebildim ne de göründüğüm gibi olabildim. içim dışım bir değildir benim. dışı buz içi bal derlerya aynı öyleyimdir. Aslına bakarsanız gerçekten iyi, sadakatli, anlayışlı, güvenilir; gerektiği zaman gözükara vs. bi insanımdır. Ne yazık ki bu devirde olmayan bi insan türüyüm. 50 sene öncesinden kalmışım ben. Zamana ayak uyduramadım. Henüz 17 yaşındayım belki ama bu yaşıma kadar hiç yaşımın gerektirdiği gibi yaşayamadım. Hayat ya hep ileride yaşattı beni. Her şeyi zamanından vaktinden önce yaşattı. Etrafıma bi bakıyorum kız olsun erkek olsun insanlar hep bi çıkar ilişkisi içinde kimin kime çıkarı varsa ona eyvallahı var. Ben bunu yapamadım kimseyi çıkar için kullanamadım aynı zamanda kendimide kullandırtmadım. Karşımdakinin adinin önde gideni olduğunu bildiğim halde susupta ortama ayak uyduramadım. istedim ki insanlar çıkar için değil ben olduğum için sevsin beni ama gördüm ki bu devirde paran varsa sevilirsin ya da güzelliğin. Kazık attıkça insanlara, insanlar o kazığa oturmak için sıraya girer. Belki 17 yaşındayım ama ben çok insan tanıdım. Her yaştan çoğu ırktan. insanların yaşı ırkı farketmiyor artık. Dünyanın değişmez bi kuralı haline gelmiş şerefsizlik adilik. Bu devirde adam gibi adam olmak suçmuş. işini bilmek gerekiyomuş. Karşındakinin kötülüklerine, alçaklıklarına bile eyvallah çekip, insanları sonuna kadar satıp, aldatmak gerekiyomuş. Kimseye dostlukdu sevgiydi böyle şeyler vermemek gerekiyomuş. iki tarafta kendinin nasıl bi b*k olduğunu bildiği halde pohpohlaması lazımmış birbirini. Ben hatayı nerde yaptım biliyorum. insanları kazıklamak yerine o kazığa oturtmaya çalışanları su yüzüne çıkardım. Çıkardım da ne oldu? O kazığa oturacak olanları düşündüğüm için ben suçlu oldum gördüm ki millet kazığa oturmaya meraklı. Bende pek ala işimi bilip insanları öyle bi ayakta uyuturdum ki. insanlara yapabileceğim oyunları kim kime yapar ama yapamadım. Dışardan bakıldığı zaman gaddar, acımasız, duygusuz, vicdansız biri olarak duruyorum. Göründüğüm gibi olmam gerekiyomuş beni yaradan böyle yaratmış tam zamana göre yaratmış. Yaratırkende düşünmüştür işini bilirse bu memleketi sallar diye ama göründüğüm gibi olamadım hiçbir zaman. Bunca kötünün arasında hiç mi iyi yok diyeceksiniz var tabi. Madem ben bu kadar iyiyim neden o iyilerle olmadım? Olamadım. Çünkü olduğum gibi de görünemedim o kadar çok kafamı karıştırdılar ki kim iyi kim kötü çözemez oldum birçok kez satıldım, yarı yolda bırakıldım, aldatıldım ki kime nasıl davranacağımı bilemez oldum. iyi geldi en kötü halimle karşısına çıktım, kötü geldi iyi tarafımla davrandım. Beceremedim ne olduğum gibi görünmeyi nede göründüğüm gibi olmayı.
Çok saçmaladım belkide mutlu günler...