the football factory 

1. ingiliz holiganlarını/holiganlığını konu edinmiş, herhangi bir sosyolojik/psikolojik alt metni olmadan bu olguyu anlatmaya kalktığı için de vasatı aşamamış nick love filmi..
   nuri bilge ceylan'da da izdüşümlerini gördüğümüz birkaç iyi fotoğraf var yalnız içinde..
   
   filmin sonuna doğru * esasoğlan ağız burun yamulmuş, topallaya topallaya bir bardan içeri girer.
   iç ses "bütün bunlara değdi mi" * diye sormaktadır. barda eğlenen holigan grubundaki boş beleş mal dostlara bakılır ve "elbette" denir.
   salak.
   #1871495 (kuzgun, 06.07.2007 11:32 ~ 11:53)
2. filmin basında galatasaraylı taraftarların öldürdügü ingilizlere anlamsızca değinilmiştir. vakit kaybıdir.
   #1964069 (drenkromz, 19.07.2007 01:07)
3. (bkz: cassio de souza soares lincoln) ve (bkz: milan baros)
   #4314701 (devils advocate, 04.12.2008 00:38)
4. green street hooligans gibi bir tribün filmidir. Kadıköy'de oynanan bir Galatasaray derbisi için ülkemize gelen, belgesel çeken ve Fenerbahçe tribünün misafir olan danny dyer filmin başrollerinden biridir.
   #4401213 (TrexxxXx, 22.12.2008 22:39)
5. chelsea'li bir taraftarın gözünden , hayatından bir kesit anlatılır . sıkılınca açıp izlediğim bir filmdir , cockney aksanıyla konuşan billy bizi altyazıya zorlar , başarılı olur da...
   
   millwall ve chelsea arasındaki rekabeti çok güzel yansıtmış filmdir , ingilizcesi iyi olup da yetinmeyen , aksan kasmak isteyen gençler için birebirdir .
   
   "course it fucking was"
   #5128991 (ucan yeopchagi, 01.05.2009 03:25)
6. green street hooligans'ın yıllar önce damağımda bıraktığı tadı tekrar tazelemek için, izlemek istedim. başlangıç süperdi, " leynnn olacak galiba. " diye sevinirken, olayların gelişimi ve saçmalama tripleri beni sıktı. " yü növ bright yü er fekin kant " şeklinde akan ingiliz aksanı hoş duruyor ama bir yerden sonrada boğuyor, ingiliz aksanının varoşsal aktarımı birnevi.
   
   bir tailand'lı penisi kadar veletlerin kokainman olduğu ve kavgaya gittiği olaylar zinciri ana kahramanımız thomas'ın psikolojik/gerilim serüveniyle devam eder. hıyarın hiç saygısı yoktur, dedesine bile adıyla hitab edecek sığırsal davranışları vardır. kova gibi bira içerler kesmez, normal sigara yakmaz esrar içer. ama bir zaafı vardır ki, biranın sağlamış olduğu idrar olayını gidermek için tualete gider. o sırada handsfree yapar ve işerken birkaç gram kokaini oraya serer, çeker. lan nasıl bir metabolizma var adamlarda ?
   
   oysa green street'te öyle miydi ? herşeyin bir adabı, bir maşareti vardı. adamlar belki holiganlardı ama maçlara giderlerdi, takımlarını severlerdi. burdaki olay sadece muhabbete dayalı, koca filmde 2 tane kavga sahnesi var. ancak herşeye rağmen kendini izletiyor namıssız, film bittiğinde izlediğime pişman olmadım. değişik bir konuya çok farklı yaklaşılmış. grup psikolojisinden, kişisel drama dönüşüyor bir anda ve insana cidden bir gerilim yaşattığı dakikalar olabiliyor. izlemek vakit kaybı değil, bu holiganizm olayını ve geyik muhabbetleri seviyorsanız, izleyiniz.
   #5153659 (dark jedi in da house, 05.05.2009 02:10)
7. insanların neden green street hooligans ile karşılaştırdığını anlayamadığım film. çünkü çekiliş amaçları farklı 2 film , neden aynı kefeye konulur , anlamak zor ?
   
   the football factory'de , ingilizlerin futbol konusundaki hassasiyetlerinin hassasiyet değil , takıntı olduğu , kokainle , az kavga dövüşle , çok muhabbetle anlatılmıştır . burada amaç headhunters'ın çok ateşli olduğunu anlatmak , bushwacker'ların cacık olduğunu anlatmak falan değil , ingiliz = futbol takıntılı millet tezini kuvvetlendirmektir .
   
   green street hooligans'ta ise tek olay , west ham united'lı taraftarların ne kadar ateşli taraftar olduklarını anlatmaktır . e sonuçta ateşli olmak , kavga ile anlatılır , o yüzden kavga dövüş sahnesi boldur .
   #5279141 (gareth keenan, 27.05.2009 04:36)