organ nakli 

1. organ bağış gelişmedikçe olanakları çok kısıtlı kalacak olan operasyondur. vücutta hasta yada yenilenmesi gereken bölgeye, cerrahi müdahele ile, aynı işlevi yürütmek üzere, eskisini alıp yenisini yerleştirmek. hücre yada doku nakli kişinin kendi vücudundan temin edilebilirken, özellikle böbrek gibi, bağış* sonucunda, dokuların uymasıyla gerçekleşebilecek, ve hiç bir zaman yeri doldurulamayacak bir mucize de söz konusudur. organ mafyası gibi bir oluşumda göz ardı edilemeyeceğinden bağış konusunda hem hassas, hem tedbirli olunmalıdır.
   *
   #306983 (olric, 03.06.2006 12:41)
2. ilgili başlıklar;
   (bkz: organ bagisi)
   (bkz: kan bağışı)
   (bkz: kan nakli)
   #306988 (asiti kaçmış kola, 03.06.2006 12:43)
3. ülkemizde fazla olmıyan olaydır çoğunluğu mafyanın elindedir başımıza gelmeyinceye kadar karşı çıktığımız olaydır başımıza gelince niye ülkemizde bağış yapan yok diye ağlandığımız olaydır
   #307006 (fastangry_x, 03.06.2006 12:50)
4. ulkemizdeki azlıgının nedeni gerekli gereksiz insanların konu uzerinde yorum yapması olan sey
   
   sabah.com.tr/2006/06/03/gun128.html
   dogrusu için sabah.com.tr/2006/06/03/gun129.html
   #307035 (dopdop, 03.06.2006 12:56 ~ 26.07.2006 17:36)
5. başa gelmeden anlanamayacak bir durumdur organ nakli beklemek. ülkemizde az olması sebebiyle insanı daha çabuk öldüren bu süreçte para bile çaresiz kalır.halen daha organ nakline karşı olan insanların başka bir insana hayat verebilmekten daha güzel birşey olmayacağını düşünmeleri gerekir.
   #310911 (esneyenahtapot, 04.06.2006 02:51)
6. organ transplantasyonu(organ nakli) için yeterli bağış gerekiyor.günümüzde daha hala bağıştan kaçılıyor.ama unutmayın birgün bizim başımıza da gelebilir.yaşam kurtarın ki hayatınız kurtulsun.
   #462755 (kıvırcık salata, 26.07.2006 14:25)
7. iran'da türkiye'dekinden çok daha fazla yapılan eylem.utanmamız lazım..
   #687141 (angelic smile, 02.10.2006 18:13)
8. mutsuzluğun mutluluğu. başkasına ait bir nefron yumağı mı bağlayacaktı beni hayata. niye ölmüyordu kimse. herkes mi dünyaya kazık çakacaktı. derin düşünceler, dayanılmaz acılar, umutsuz çırpınışlar arasında, içten içe sıcacık gözyaşları ısıtıyordu her seferinde buz gibi diyaliz makinesini.
   
   oysa ki kana kana su içebilmekti en büyük hayalim. hem de buzluktan. çok şey mi istiyordum acaba. insanoğlu başkasının umutlarını alıp yerin altına saklamayı ne çok seviyordu. eli tırpanlı cehennem zebanilerinden ne farkı kalıyordu oysaki. ismi insandı sadece. ama işte ne acı bir şeydi başkasının mutsuzluğuna umut bağlamak. başkasının acısını paylaşarak, acı içinde dünyanın en mutlu insanı olabilme hayali taşımak.
   
   Şairin dediği gibi yaşadıklarıma bir beden büyük geliyordu hayat.
   
   "Aşkları da devralır mı
   kalp nakli yaptıranlar?"
   #3658372 (niyazii, 13.07.2008 14:05)