yagdikca 

1. tam anlamıyla mükemmel bir yılmaz erdoğan şiiri.
   şöyle ki;
   
   Yerle yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü,
   Kavim göçlerinden bu yana ağlayan
   Ve durmadan
   Cep kanyağı yakıcılığında ezgiler
   Çalan, çaldıran, yakalatan
   Adı bende gizli bir kadındı istanbul
   
   Şehre bir yağmur yağdı
   Ben ağladım
   
   Sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizanstan
   Yalan dolan yoktu gözlerde sadece ses
   Verilen sözler birdi edilen yeminler sıfır
   Eşyalar alındı fotoğraflar söküldü
   yerlerinden
   Bir aşkın izlerini yok edecek yeni bir aşk
   sipariş edildi yeniden
   
   Bir şehre yağmur yağdı
   Ben ağladım
   
   Kim daha çok yalan söndürdü çay
   bardaklarında
   Hangisi talandı demli öpücüklerin
   Ve buğularda yitirilen kimin adıydı
   Bir aşktan diğerine kaç saate gidiliyordu
   Soyulur muydu kabuğu hayatın
   Yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı?
   
   Yağmur şehre bir yağdı
   Ben ağladım
   
   Ben ençok seni götürdüm giderken
   Aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları
   Yardan düşmüştüm yaralarım yardan armağandı
   kutsal kitabımdı ziyan edilmiş sevgililer atlası
   Ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi
   Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı
   
   Ben yağmur ağladım bir şehre yağdı
   Ben şehre ağladım bir yağmur yağdı
   Ben bir ağladım şehre yağmur yağdı
   
   Ben...
   Yağmur...
   Ağladım...
   
   (bkz: yılmaz erdoğan)
   #71255 (sıçtırtma lamasına, 17.02.2006 01:24 ~ 05.11.2006 01:02)
2. an itibari ile dinlenen siir.insanın icini titreten siir.an itibari ile dusunduren siir.an itibari ile aglatan siir.
   #207409 (ümit, 02.05.2006 21:49)
3. ..Soyulur muydu kabuğu hayatın
   Yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı? ..
   
   yilmaz erdoganin sesinden dinlenmesi gereken siir..
   #424044 (süpürgesiz cadi, 14.07.2006 06:09)
4. Albümünde yılmaz erdoğan'ın seslendirmesi ile dinlenmesi insanı okumaktan çok daha fazla etkileyebilecek şiirdir.
   #638950 (aktiflora, 16.09.2006 10:00)
5. klibi çekilmiş bir yılmaz erdoğan şiiridir. klipte demet akbağ oynamıştır. sessiz ve mümkünse karanlık bir ortamda dinlenmesi tavsiye olunur.
   #638995 (istanbul icin efkar vakti, 16.09.2006 10:29)
6. Radyo uludagdapurple` sayesinde hatirlanan siir...
   #1093161 (CitLemBiK, 02.01.2007 05:29)
7. yılmaz erdoğan`ın sesinden dinlemek isteyenler için;
   
   http://www.youtube.com/watch?v=TnQW2465MTY +
   #1221839 (don santino corleone, 28.01.2007 11:36)
8. (bkz: agladikca) *
   #1597818 (fatal, 02.05.2007 11:15)
9. benim sevmeye engel evcil acılarım vardı..
   benim sevmeye engel evcil acılarım vardı..
   benim sevmeye engel evcil acılarım vardı..
   hüzün komasına sokar bu dizeler adamı,suskunlaşır,beyninizden akan cümleleri takip edememeye başlarsınız.hüzün içinize içinize akmaya başlar,derinlerinize sızmaya başlar.
   gözlerinize yerleşen selim ışık bakışlarınızla tutunamamanın verdiği acıyla insanlardan kaçarsınız..tek teselli sevgilinin gözleridir,dudaklarıdır..evcil acılarınızın tutsaklığında ağlayamadan içlenirsiniz..kendinizden kısa bir süre için kaçmak istersiniz..bi kısır döngünün içinde duygu kısırlığı gözlerinize yerleşir..sonra şehre yağmur yağmaya başlar..hüznünüze ortak olur..
   #1781497 (zajo, 17.06.2007 19:11)
10. şu sıralar zaten küresel ısınmış, havalar sıcak o yüzden asıl etkisini göstermez dinlerseniz..
    
    böyle soğuk ve hüzünlü ve yağmuru bekleyen günler olur ya.. asıl o günlerin şiiridir kendisi..
    kelimeler tıkanır ağzınıza.. kifayetsizlik baş gösterir..
    halinizi sorana ancak
    ben.. yağmur.. ağladım.. diyecek gücünüz kalır..
    #1838901 (vera, 29.06.2007 11:02)
11. şiirden nefret eden beni dize getiren şiir.
    tek kelimeyle mükemmeldir. topuk sesleri arasında tekrar tekrar dinlenesidir.
    #2024323 (mitheithel, 28.07.2007 00:29)
12. dünyanın en güzel şiirlerinden biri.
    #2024357 (bucu, 28.07.2007 00:36)
13. "ben ençok seni götürdüm giderken
    aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları"
    
    gittim ama aklım hep sende
    demenin daha güzel bir yolu var mı acaba.
    olmasa gerek,
    belki vardır ama ben bunu beğendim, bunu alayım.
    #2370719 (jack, 24.09.2007 07:23)
14. öyle büyüsel cümlelerle işlenmiş bir şiir ki, insanı korkutuyor, kendi içinize baktığınızda "ben neden hayatı böylesine süzemiyorum?" diye duvarlara vurdurtuyor. yazmak için sizi ateşlerken, bir diğer taraftan da duyguları ve yaşanmışlıkları kanartarak anlatmaktan ne kadar uzakta olduğunuzu fark etmenizi sağlıyor.
    
    bu şiiri seviyorum, çünkü hedefini tam onikiden vuruyor; perişan ediyor insanı.
    bu şiirden nefret ediyorum, çünkü ben aşkımı ne öykülerde ne de şiirlerde hiç bu kadar güzel anlatamadım.
    
    öylesine bir bonus (bkz: hayata sürtünmek)
    #2436049 (mikserde yuzen balik, 06.10.2007 19:33)
15. tahta bir masa...ayakları eşit değil. bir sallantı var tedirginlik veren. bazı bazı...mekan önemli değil; hakkari , kocamustafapasa ya da cihangir... iç mekan da mühim değil nispeten. peki neden bu tasvir? gelişme ve sonucun afilsiz de olsa bir girişi hep olmalı ve tercihen tasvirli... artık kusulması gereken bir adet hüzün yağmuru, bir adet de sahici yağmur. sahicisine bile çok gerek yok aslında. güpegündüzlü bir güneşe bakarken de yazılabilir. yilmaz abi?
    
    tercihen var diyelim. evet bir yağmur var. ve yağmurun tüm doğa olayları arasından nasıl sıyrılıp da başlı başına bir ekol yarattığının anlam ve ehemmiyetinin gayet farkında olan bir hüzünlü şiirbaz...
    
    tahta masanın üzerinde çay altlığından bozma bir kül tablası. işin güzel yanı, küllerinden yeniden doğmasına gerek de yok o ölmüş dumansız - bir zamanlar buram buramdılar - zihin açıcıların. zula sağlam. bir sigara daha yakılır. oda yarı karanlık. sokaktan yansıyan ışıkla yetinebilmeyi öğrendiği anda insan, evet tam o anda biraz daha özgürleşir. biraz ama. ağaçlar budak payı da bırakmamışsa şayet gözlerin süzme alanında, bir insan hayattan daha başka ne isteyebilir ki? çok şey isteyebilir aslında. ancak bu anın gri kokusunun, geri kalan bir çok şeyi unutturabildiğinin bilinci ile yetindiğinde insan, evet tam o anda, biraz daha özgürleşir. birden ve az ama.
    
    tutacak mı tüm bu yazdıklarım. tutacak mı tüm bu oynadıklarım. yönettiklerim. yırtılabilecek mi bir şekilde -belki de çoktan yırttım- peki neden bu yagmur oncesi sensizlik,tamam da neden bu ses. ses. ses. ses. ses.?
    
    gök gürültüsü...ve yağmur başladı. evet. bir sigara daha yakmam lazım şimdi. yağmura yakışabilmek için. yağmurun damlalarına harfler kondurabilmeyi isterdim. yere düştüklerinde bana hiç bilmediğim, duymadığım, koklamadığım bir cümleyi yazıversinler diye bir anda. bu iyi bir sürpriz olurdu. sürprizsiz geçen zamanlardan sonra bir sürprizin gelmesinin sürprizi; belki bu cümlenin güzelliğini , özgünlüğünü, tüm süzgünlüklerden uzaklığını ve canayakınlığını gölgeleyebilirdi. hayır bunu istemem. buna izin de veremem. "cebimdeki kelimeler" bana yeter. kendim hallederim. istemiyorum sürpriz.
    
    hüzün ve mizah arasında...mizahın öyle bir kalbinden vuruyorum ki gülüyorum, gülüyorlar...onlar hala gülüyorlar ama benim aklıma o vurduğum kalp geliyor, peşi sıra da bir hüzün. kapı arkasına saklanmış bir yaralı kuş gibi ama huşu içinde. sonra "şiirler biriktirdiğim fen bilgisi defterim" geliyor aklıma. ne defter kaldı. ne o günler. ne eski ben. sonra birden bir şaka geliyor aklıma. küçüktüm ufacıktım yani top oynarkenki zamanlarımdan, az mavracı değildim. kolaydı gülmek. güldürmek. guldurebilmenin verdigi keyif ve huzunlendirebilmenin verdigi keyif? bu incelenmeye değer bi konu. ama şimdi değil. benin tarafımdan hiç değil. hem 'direbilmekler umrumda da değil şimdi. bu anı yaşamak, yaşarken yazmak lazım. sadece benim için lazım. sadece. ama şu an... ki sonrasında okumak isteyenler okur zaten, ki okuyan insanlara okur dendiğinin gerçeği bu noktada yersiz yurtsuz bir şaka gibi kakakalır da zaten.
    
    tahta bir masa. tüm sevmeler, sevilmemeler geliyor misafir oluyorlar. belki de yatıya geldiler?
    sonra bir yağmur var. sonra bireysel bir başka yağmur...ne de olsa misafirler sağlam. ağır. oturaklı.
    evet bir yağmur var. sevmeler, sevilmemeler, " sevmeye engel evcil acılar " ve yağmurun tüm doğa olayları arasından nasıl sıyrılıp da başlı başına bir ekol yarattığının anlam ve ehemmiyetinin gayet farkında olan bir hüzünlü şiirbaz var.
    
    kalem bana güç ver. karşılığında bi parça ruh verebilirim sana...
    
    ...
    
    işte böyle yazıyor yilmaz erdogan bu şiiri. eğer o benim tanımadığım yılmaz erdoğan'sa, eminim bu şiiri böyle yazmıştır ve çok uzaklardaki bir gençten önce aklına gelip de yazdığı için; daha sonradan biraz kıskanılacak olduğunun hiç farkında olmadan.
    
    yağmur ağlıyor yılmadan abi. yılmaz. yılmasın da.
    #3975226 (nickless cage, 17.09.2008 19:00)
16. tene ılık ılık değen her yağmur tanesiyle hatırlanan dizelerdir.
    (bkz: Yardan düşmüştüm yaralarım yardan armağandı).
    #3975252 (no tengo lugar, 17.09.2008 19:07)