curumekte olan bunyeler icin umut ikmali 

1. madde 1: bünye kendisini imha etmek için doğru zamanı beklemektedir.
   madde 2: karamsarlık korsanları hayatının bütün anlamlarını tehtit unsuru olarak ele geçirmiştir. hayatının dikiz aynasına koyduğun bütün hayallerinin resimlerini yırtmışlar ve seni bile bile yitik savaşçı yapmışlardır.
   madde 3: dibe vurmak üzeresindir ama o da ne kule kule...
   madde 4: bir " umutla " var olmak için, dahası hiçleşmek için eyvallah dersin ve gerçekten çürüyeceğin gün için bir bilet kesersin...biletin üstünde umut yazar...
   isyan etsekte istediğimiz kadar...şarkının devamını hepimiz biliyoruz...
   #2540930 (oyuncakdunya, 31.10.2007 19:14)
2. (bkz: kafası güzel yazar)
   #2540941 (terbiyesiz, 31.10.2007 19:16)
3. fildişinden kulelere yaslanmış bir günün içinden yayılır umut. sigara ve kahve ayinleriyle büyü'lemişken kendini, "her şeyi kaybetmiş birisi, her şeyi yapmakta hürdür!" sözünü hatırlatır duvarlar. yeraltindan notlar'la değil, bizzat yeraltından bildiriyordur hayat.
   
   çürümüş çiçek kokusu basar bilekleri. arka planda ise zamanı eğip bükerken sana pek aldırmayan tuhaf bir müziğin yatıştırıcı bildirgeleri.
   
   sözler olmalı her şeyden önce. söylerken daha fazla nezle olmamıza yol açmayacak, her şeyi anlatacak sözler bulunmalı. yeni bir şey söyleyebilmek adına kimse ölmemeli. sonrasında belki dileklere gerek bırakmayacak beşinci bir mevsimin özlemi. hiç yakılmamış ve üzerinde hiç sigara söndürülmemiş bir beşinci mevsim.
   
   umut etmenin en büyük umutsuzluk olduğu hatırlanmalı belki bir de. sınırsızlığın sınırında can verir gibi söylenirken, değişim dönüşüm ile tamamlanamazken uzaklaşmalı önce başkalarının bilgeliklerinden, kurmaca dünyalarından.
   
   "zirveye ulaştığında, bir bilgeden daha aşağıda olmadığını ve de bir katilden de daha yukarda olmadığını hissedeceksin" demişti birisi bir zamanlar. umuttan önce, yenilenmeden önce bu hatırlanmalı. yapmacık beylik davranışlar bırakılıp yeniden bir çocuk gibi doğaçlayabilmeli her şeyi.
   
   fakat en sonunda elimizde yine şu soru kalıyor, "bile bile rüzgara karşı yürüyen, en derin sulara inmek isteyen bir kişiyi çürümekten ne kurtarabilir ki?!"
   
   "evlatlarını döver gibi seven bir sonbahar"ın içindeyiz.
   #2541065 (mikserde yuzen balik, 31.10.2007 19:45)
4. (bkz: geyik entry girmek)
   #2541078 (terbiyesiz, 31.10.2007 19:48)
5. yükseklerde yapılması zafiyet belirtisi olup her ayın kızıl gökyüzünde yapılması farzdır. bünyeye yüksek dozajda verilmesi sonucu poliana hastalığına neden olur. çocuklara yapılması gereksiz ve sakıncalıdır.
   #2541092 (kisil, 31.10.2007 19:53 ~ 19:54)
6. umut ikmali süresini abartıp, umut deposu elde patlatılırsa umutsuzluk ihraç etmeye başlanabilir. dikkatli olmak lazım..
   #2820725 (penta-don, 11.01.2008 01:29)
7. umut rusruleti oynamaktır. onun ikmali ise tek bir mermidir. (bkz: ben umuda inanmıyorum)
   (bkz: umutsuzlugun içindeki umut)
   #2820749 (rapter, 11.01.2008 01:35 ~ 01:46)
8. Yılmadan yap.
   Fırsatı kaçıracağın için değil, önünde yılgınlık göstereceğin
   her kimsenin bir zorba veya bir zorba adayı olması yüzünden.
   Yılma ki sıcaktan kavrulana gölgen,
   suda boğulana elin erişsin.
   Önce yap, sonra açıklarsın.
   Bilgece yap.
   Yani koruyarak, yani için titreyerek,
   yani yıkılmasın diye.
   
   Tutkuyla yap.
   Sana verilen yaşama gücünü kullan.
   Yılmadan, bilgece ve tutkuyla
   
   ismet özel
   #2820802 (munferit kalabalik, 11.01.2008 01:53)