bugün

görevinin yalnızca eksilemek olduğunu sanan yazar

ingilizce'de silent treatment, türkçe'ye "sessiz muamele, tavır" olarak geçmiş bir "eleştirme, tepki" yöntemi ile eleştirdiğini düşünen yazardır.

her katılmadığı görüşü sözlere dökmek zorunda olmayan yazardır.

eksileme/artılama da bunu aşan ve yazar empatisi kuran bir sistemdir.

hoş görevini sadece böyle zanneden yazarlar varsa da, "yazmayı olumlu oy alma" olarak görev edinen bir yazardan daha dürüstttür.

yaklaşılmamalı böylelerine. egolarının büyüklüğünden (ya da götlerinin kalkıklığından mı demeliydim daha az entel daha çok açıklayıcı olan) geçilemez çünkü..