bugün

insanı tanıdık, yeni insan tanımaya tövbe ettik.

kısacası; biz o işleri çoktan bıraktık.
Yalanlar aynı; sadece yüzler değişiyor. içinde bulunduğum halet-i ruhiye.
Üşenmek mi yoksa güven problemi mi denir bilmiyorum ama gerçekten var böyle bir şey. Mesela Tüm şeffaflığın ile yaklaştığın kişinin sana aynı şeffaflık ile yaklaşmaması insanı çok yıpratan bir şey ve bu sadece romantik ilişkiler için geçerli değil. Dostluk, iş arkadaşlığı gibi sosyal ilişkiler için de geçerli. Herkes mi çıkarcı, yalancı, iki yüzlü olur? Zaten son ana kadar kimse size gerçek yüzünü göstermez gizler. işte bu yüzden gerçekten gerek var mı diye kendime bir soruyorum ve çoğu zaman cevap hayır oluyor.
1 evim var eski sayılacak bir arabam var 2015 2016 model birşeydi isveçte yaşıyorum askeri üçretin bir tık çok değil 1 tık üstünü alıyorum bekarım eylenebilcek birini arıyorum ammaaaan evlenilecek birini arıyom telefonu acarsa konuşup anlaşırız herhalde.
(bkz: yeni biriyle tanışmak)

(#44811907)
Ben yeni birisiyle tanışmayı pek beceremem de zaten.
Tanımak zor değil. üşendiğim kısım arkadaş olmak.
Hayat yorucu zaten, insanlar hem yorucu hem de içinde hayal kırıklığı ihtimali saklı.
Hele ki ağzın yanmışsa ayrandan bile sakınırsın. Evet abartılı bir durum gibi duruyor ama insandan bahsediyoruz.
Bir de erkeklerin şiddet uygulaması durumunda yaşanan adaletsiz örnekleri görünce daha bir tedirgin olmakta son derece haklıyız.
Anlık tanışmalar güzel. bir iki saat vakit geçirip bir daha görmeyeceğin bir kişi ile tanışmak kafa açıyor bir farklılık oluyor aslında. Ben anlık değişiklikleri seviyorum. Fakaat uzun vadede uğraşacak gücüm yokshdh. Yaşlandık diyoruz inanmıyor kimse.
ben çok seviyorum.
ayrıca çok insanla tanışmak, yeni arkadaşlıklar edinmek güzel şey.

niye ille ilişkiye bağlıyorsunuz bu meseleleri?
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.