1. 1.
    Yazarların unutamadıkları dayak anılarıdır.
    "Yıl bilmem kaç daha 8 10 yaşlarındayım. Komşunun çocuğu var isa benden 1 yaş büyük. Arkadaşız ama her kavga edişimizde fiks dayak yiyiyorum gücüm yetmiyor ipneye. ilerleyen yaşlarda iş değişti ama yediğimiz dayakların da haddi hesabı yok. Yine birgün dayak attı isa bana tişörtüm de yırtıldı işin kötü yanı. Annem bıkmış artık dayak yememden. 1 2 yaş küçükken çok şey dayak yememek elde değil. Neyse gittim eve annem sen de git o sana ne yaptıysa yap dedi yolladı baaak nasıl der lan anne böyle bir lafı akıl karı değil. Neyse o yaşlarda ailenin de etkisiyle salaklık var nefret ederim çocukluğumdan. Gittim isa ya annem böyle böyle dedi dedim tam malım anlayacağınız. Baktım bu isaya güç yetmiyor bir şerefsizlik düşündüm. Bunların kümese girip her allahın günü yumurtaları alıp kırıyorum. Uyanmış yavşaklar beni takip etmişler. isa murat seyhun ve isa nın annesi tam kümese operasyon düzenlerken baskın yaptılar. Öyle rezil bir piskoloji olamaz ama. Komşu teyze beni götürdü anneme böyle böyle anlattı. Halen kendimi savunuyorun aklımı sileyim yok beni dövüyor ondan yaptım falan. Bir temiz dayak yedim anlatamam. Evet geçmişte çok acılar çektim.
    1 -1 ... ktm li aynasiz
  2. 2.
    Ben küçükken mahallede 10 kişilik bi gruptan dayak yemiştim adamsanız tek tek gelin dedim sonra teker teker tekrar dövdüler , eve gidince abim kim yaptı bunu hemen bana göster onları dedi gittik çocukları bulduk bide abimle beraber dayak yedik eve gelince abim niye söylemiyon 10 kişi olduklarını diyerek beni tekrar dövdü.

    (bkz: alıntı)
    1 ... elbartoo