1. 1.
    zaman en büyük kandırmacadır, hayatın damarlarından akar. bir solucanın topraktan başını çıkarması gibi, zamanla geçer denen hiçbir şey, üzerine atılan zamanın altında kalmaz, çıkarır bir gün başını. bizler bilincimizin altını sırtımızda taşıyoruz, yorgunuz. bir bardak gözyaşı içiyoruz, kanmıyoruz. biz zamana, kana ve ölüme susamış vakitsiz, kansız ve hayatta kalmış mahluklarız.

    önümüzde yaşanmamış dünler var. anıları yaşıyoruz, içinde bulunduğumuz gün çoktan buruk bir hatıraya dönüşmüş, hüzünlü bir gülüşle seyrediyoruz bugünü. bugünün ardında yine dün var. bugünden düne geçerken yarınlar uzaklaşıyor bizden.

    geleceğin gelmediği duraklarda bekliyoruz. bizler ölümün dirildiği bir ikindi selasında avcumuza dolan toprakla bütünüz. kimsemiz yok kendimizden başka. kimse dediysem, herkes, bizden başka.

    uykulara dalıyoruz, çünkü uyku kapkara deniz, çünkü karanlık adamlarız biz.
    1 ... l or d