1. .
    ufunet çöker sabahlari
    disarda kuşlar ötüsürken
    adelle'in yası her yeri sarar
    titreyen ellerimi zor zaptederim
    gözlerimde uyusukluk
    bedenimde bos vermişlik türküsü calar
    sigarim her içime cekişimde
    bezginlikle savururum dumanlari
    umutlarin ve hayallerin bittiği yerdeyim
    hayalsiz umutsuz yasamanin ne anlami var?
    ekmekci kadin topalayarak
    arsinlamakta kaldirimlari
    griye dönmüş yapraklar
    bense kara kara düsünmekteyim
    ve beni alip götürecek ölüme karsi
    tir tir titremekteyim
    ufunet cöker sabahlari içime
    uyku denen anka kusunu beklemekle gecer
    gündüzüm
    yasayipta ne olacak anasini satayim
    istediğin gibi yasamadiktan sonra
    hala bir umut var işte adelle
    ama ufunet içinde ölüyorum
    elvada

    james alvin madison
    ... mulayim