uşak

doğduğum ama büyüyemediğim, doğduğum ama doymadığım canım ilimdir, asıl memleketimdir. nitekim artık ya caneze ya ölüm genelliklede cenazede görebiliyorum. nitekim bu şehrin en güzel tarafı aşırı derece de matrak olan yerlisidir ve eşsiz tadıyla katmerdir. ben sohbetlerde istanbullu olduğumu söylerim genelde çünkü uşaklı bir tarafımız kalmadı ama yine uşaklı olduğumu hatırladım bu başlığı görünce.

Otobüsle yollarından geçerken şapşal şapşal baktığım bir il arada otobüsler orda mola veriyor falan havası iyiydi.

okuduğum şehirdir. ilginçlikleri vardır.

(bkz: iskender Pala)
(bkz: mecburiyet caddesi)

ne egeli ne de iç anadolulu. melez bir kent.

ancak tutucu. o belli.

ilk şeker fabrikasının temelleri bu şehirde atılmıştır ; fakat ilk bitirilen şeker fabrikası bu şehirde değildir.

uşak şehri, tarihi boyunca kendi yağı ile kavrulmuş bir şehir olarak nitelendirilebilir, gerek selçuklu gerek osmanlı gerekse cumhuriyet dönemine ait devlet kaynaklı bir eser görmek pek mümkün değildir. uşaklı kendi müteşebbis ruhu ile şehri bu hale getirmiştir. bu nedenle uşak'ı uşaklıları alkışlamak gerekir.

yaşaması belkide en kolay şehirdir. belediye, postane, tüm bankalar, adliye, hükümet binası, ofisler, iş merkezleri, okullar, pazaryeri gibi önemli yerlerin tamamı 1 km2 lik bir alandadır. kolaylıklar bahşeder insana mutlu eder.

kızlarının güzelliğiyle beni dumura uğratan memleket.
ayrıca türkiyede "ilk elektriği" kullanan ilmiş kendileri.şehrin girişine kocaman tabelayla bu şekilde yazmışlar.onun doğrusu "elektriği ilk kullanan" olacak.elektriği kullanana kadar türkçe öğreneydiniz ya.
şehir tatlı , hoş ama.meşhur bir kuru fasülyeci var adını unuttum ama giderseniz bulun orayı *

sadece 1 sene yaşadığım onda da anaokuluna gittiğim şehirdir. ben çok güzel hatırlarım orayı akşam bir saatten sonra araçlara kapanan kocaman caddesini, büyükbabamın rütbesine güvenmemle valilikte oyun parkıymış gibi daktilolarla oynayışımı. temelli eskişehir'e döndüğümde konuşmam bozuktu diye hatırlıyorum. arada izmir'e giderken ordan geçince içim bir garip olur.

benim canım memleketim. küçükken iyi hoştu. yazları zoraki de olsa gider, görürdüm memleketimi. sonraları baydı. ne dolmuş var ne bişi. ulan bi gidip büyükoturağı görün siz. incin top atıyor lan. şeker bayramında annemin zorlaması yüzünden gittik yine köye. ailecek tabii. anneannemde kaldık 1 hafta. ama nasıl bir haftaydı anlatamam. sıkıntıdan öldüm. hem yağmur yağıyor, hem güneş açıyor. neye uğradığımı şaşırdım. sonra baraja gittik.( bakın burası gerçekten güzeldir. mangal yakıp, keyfinize bakabilirsiniz. ) ailecek güldük eğlendik orda. birde uşakta yaşayanların şivesini anlamanız biraz zor olabilir. ( ben bile bazen anlamakta güçlük çekiyorum) ama iyidir, iyi. kışın kar görmek istiyorsanız, bir gidip ziyaret edebilirsiniz.

memleketim. üniversite için 4 sene ayrılmış olsam da geri döndüğüm yerdir. sevinsem mi üzülsem mi bilemedim. ailemin yanındayım tamam güzel de hiç mi gezilecek yer olmaz.

(bkz: mecburiyet caddesi)

karun hazinelerinin de gömülü olduğu bilinen ildir. iç ege'de yer alır ve bir çok antik kente sahiptir kızları da çok güzel olur (bkz: azra akın), betül şahin.*

çok hoş şiveye sahip insanların memleketi.kışın fena soğuk olur, ege deyip te yanlışa düşmeyin.mabad-ı şahaneniz donabilir.

yurt dışına çok fazla göç veren illerin başında gelir.

Uşak'taki duble şeritli yolların avrupai görünümü dikkat çekiyor. Asfalt simsiyah izmir'de böyle yollar yok, kıskanıyorum açıkçası.

memleketimdir.
20 yıl sonra bir bambaşka bir kent olacak. umutluyuz.

son 7 yıldır sadece kısa aralıklarla bulunabildiğim benim küçük memleketim. her ne hikmetse dışardan gelenlerinde söylediği gibi insanları enteresandır caddede tanımadığınız birisiyle şakalaşabileceğiniz tek yerdir muhtemelen. ne övgüyü ne de yergiyi hak eder bu şehir. zira insan evladı denilen cinsten uşaklılar da vardır, orospuçocuğu denilen cinsten de hani arası yoktur denecek kadar az. sadece cumhuriyet döneminde değil yüzyıllarca devlet desteği görmeden sadece kendi halkının özverisiyle bugünlere gelmiş (mimari açıdan) sanayileşmeden özellikle son teşviklerden sonra (ki bu da ilk teşvik alışıdır zaten) bazı sektörlerde neredeyse denizli'yi geride bırakmış olan küçük ama çalışkan bir ildir vesselam. üniversite öğrencilerinin kaliteli eğitimden sonra istedikleri ve hayalini kurdukları yegane şey olan üniversite hayatı burada onlara pek seçenek sunmayacaktır ama ısparta gibi bir öğrenci şehrinde bile karşılaşılan "müthiş" tutuculuk hikayeleri yanında uşakta öğrenci olmak özgürlükler ülkesinde at koşturmaya benzer ki bir çok büyük şehirde böyle rahat hareket edemezsin. bir zamanlar küçük moskova / küçük istanbul gibi lakapların uydurulduğu küçük şehrin rahatlığı yanında büyük şehrin mafya (ki özellikle şirket mafyalarıdır) sokak serserisi, ve şehir akıcılığı gibi özelliklerine sahiptir dikkatli olmazsan götüne giren şemsiyenin açıldığını görüverirsin. öyle ya da böyle cadde ve sokakları geniş yaşam kalitesi yüksek fakat eğlence mekanı neredeyse yok denecek kadar az olan bir iş kentidir kendileri. küçüktür sıcacıktır.

her filmin sonundaki katil.

(bkz: on kilo daşak)

tarhananın başkenti.

3 senede ancak alışabildiğim içkiye bu kadar meraklı olan halkın bu kadar yobaz ve bencil olduğu fakat ararsan bulursun hesbı iyi insanlarının çok nadir olduğu gece hayatının istanbulu geçtiği gençlerinin yobaz olduğu bir küçük ilimizdir.lsun yinede güzel şehirdir.

plaka kodu 64 olan biricik memleketim. maalesef insanlar ege bölgesinin bu şirin ilinin karadeniz yada doğuda bir bölgede olduğunu sanmaktadır. sanayisiyle emsali pek çok şehire fark atmış olan uşak yaşanılası güzel bir şehirdir.

görsel
*

an itibari ile bulunduğum, üniversite sebebiyle uzun süre kaldığım şirin şehir.