bu konuda fikrin mi var? buraya entry ekle. üye ol
  1. 1.
    Uzun zamandır metropollerde yaşayan insanların birbirinden uzaklaştığını gözlemliyorum. Yalnız insanların arttığını ve ailelerin gittikçe küçülerek evlerine kapandıklarını düşünüyorum. Acaba insanlar neden bunu tercih ediyor? Diye bir soru geldi aklıma;

    Gerek danışanlarımla gerekse arkadaş ve yakınlarımla görüşmelerim bana bazı ipuçları verdi. Bu durum sanırım daha çok büyük şehirlerde yaşanıyor. Her yöreden göç ederek gelen insanlardan oluşan büyük şehirler pek çok farklı kültürü bir arada barındırıyor. Büyüyen ve kalabalıklaşan şehirler iş olanaklarını artırdığı gibi rekabeti de artırıyor. Rekabet ortamında insanlar kendilerini gösterebilmek ve kazancını artırabilmek için daha fazla çalışıyor. Çalışma saatlerinin artışı ile insanlar evlerine geç saatlerde dönüyor. Bu dönüşlere bir de ulaşım zorlukları eklenince evde geçirilen zaman daralıyor. Değil komşu ya da arkadaşlarla görüşmek, aile bireyleri ile geçirilen zaman bile daralıyor. Paylaşımlar azalıyor. Gerginlikler artıyor. Aile bireyleri birbiri ile konuşamamaktan dolayı birbirlerinden de uzaklaşıyor. Ya da sadece birbirleri ile konuştukları için farklı bakış açıları geliştiremiyorlar.

    Paylaşımların giderek azalmasına sebep olan bir diğer konuda insanların birbirine olan güvenlerinin sarsılmasıdır. Yaşanan olumsuz olaylar daha çok büyük şehirlerde oluşuyor ve bunların gündeme geliyor olması insanları birbirinden uzaklaştırıyor. Zaten çalışma koşulları nedeniyle oturduğu evde karşı komşusunu bile tanımayan insanlar artıyor. Bu sebeple karşılaşılan herhangi bir olumsuzluk karşısında da insanlar birbirini tanımadığı için yardım etmek yerine bana dokunmayan yılan bin yaşasın; sözünden yola çıkarak hareket ediyor.

    Yine paylaşımların azalması insanın diğer kişinin yaptığı davranışı ya da sözü yanlış algılamasına ve yorumlamasına sebep oluyor. Bir süre sonra da daha fazla kurgular ve senaryolar üretmesine yani paranoid düşünceler geliştirmesine yol açıyor. Hatta aile bireyleri birbirlerini de bu olumsuz düşüncelerle etkiliyor.

    Yetişkin bireyler birbirlerinden kaçtığı gibi çocuklarını da gelecek olumsuzlardan korumaya çalışıyor. Hatta kendine güvenmesini önleyecek derecede koruyucu ve kollayıcı davranıyor. Kendi yaşamını kısıtladığı gibi çocuğunun da çevresine şüphe ile bakmasını sağlıyor.

    Medyada bu paranoid düşüncelerin artışını destekliyor. Sosyal fobi yaşayan insanların düşüncelerini destekleyen olayların sık olarak gündeme getirilmesi onların korku ve endişelerini artırıyor. Kendini ve ailesini korumak için de içe kapanıyorlar. Dışarı çıkmaya ya da arkadaş edinmeye korkar hale geliyorlar. Hatta mevcut olan arkadaşlıklarını bile bu şüpheci ve güvensiz düşünceleri ile uzaklaştırıyorlar.

    Kırsal kesimlerde insanların birbirine selam vermemeleri tuhaf karşılanırken, büyük şehirlerde insanlar yaşadığı apartmandaki ya da sitedeki komşusuna bile selam vermeye çekinir hale geldi.

    Kendimizi ve ailemizi olumsuzluklardan korumak için birbirimizden uzaklaşıp, birbirimize şüphe ile bakmak mı, yoksa bu tür olumsuzluklar içinde de insanlarla ilişki kurarak ama sınırlarımızı belirleyerek yaşamak mı?

    alıntıdır.
    1 ... ngark
kapat