destek olunmak istenen kişiye o anki çaresizlik içinde otomatik olarak söylenip, yine otomatik olarak "doğru..." "haklısın..." gibi kısa cevaplarla geçiştirilen cümlelerdir.
misal;
(bkz: hepsi geçer)
(bkz: beterin beteri var)
(bkz: sen üzülme)
aşık kişiye verilen tesellilerdir. gerçek tesellilerdir belki ama, diğer tarafta da gerçek aşk var.
teselli edilecek duruma gelmis, yani psikolojisi yeterince(!) bozuk insana kufur gibi gelen tesellilerdir. sacma sapan seyleri duymaktansa, kliselerin samimiyetsizliginde bogulmaktansa susulmasi tercih/tavsiye edilir.
(bkz: bos ver)
(bkz: basin sagolsun)
(bkz: takma kafana)
zaman her şeyin ilacıdır ile başlayıp sen daha iyilerine layıksın diye giden, genelde gerçek olmadığını söyleyenin de bildiği tesellilerdir. ille bir şey söyleyecek ya bulur en klasiklerinden bi şeyler. bu gibi durumlarda; "istediğin kadar ağla, göz yaşların canını acıtsın ki ders al. bir nusubet bin nasihatten iyidir ona göre" demek, "bırak kızım ya ne ağlıyosun o herif için değer mi?" demekten daha akıllıcadır.
ama ölüm söz konusuysa bırakın bir şey söylemeyin. ne söyleseniz karşıdaki için küfür gibidir. "allah onu çok sevdiğinden bu kadar erken yanına aldı" demezler mi.... neyse söylediler hiç bir etki yaratmadı bende.
geçince bişey kalmaz üzülme.
geçecek göreceksindir.

ama yaşanmadan bilinmez bu. bu söz sadece küllerin ardından anlaşılabilir ne yazık ki.
öyle çoklar ki; saymaya yetmeyecek zamanlar...
ağla ağla açılırsın.
üzlme ya değmez takma kafana eline ne geççek zamanla hallolur geççek hepsi...
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.