bu konuda fikrin mi var? buraya entry ekle. üye ol
  1. .
    hükümetin kürt açılımıyla pkk'yı büyük tavizler vererek bitirdikten sonra ulaşmak istediği nihai hedeftir. burada amaç, pkk'lı terörist ile mehmetçik'i aynı kefeye koymak, ikisinin de haklı birer dava için savaştıkları ve boşuna öldükleri fikrini türk halkına hakim kılmaktır.

    şimdi, pkk'nın haklı bir dava için savaştığını düşünen kişilerin su katılmamış orospu çocuğu olduğunu tevekküle kabullenmekteyiz. O yüzden bu açıklamam hala yaşananlara bir anlam veremeyen, kah kaygıyla, kah heyecan ile izleyen vatandaşlarımız içindir.

    öncelikle pkk bir isyan hareketidir. tc tarihindeki kürt isyanlarının sonuncusudur. bu isyanda isyancı grup, bundan 10 sene öncesinde elebaşı olacak hainin yakalanması ve başarılı askeri operasyonlar ile resmen mağlup edilmiş ancak siyasi basiretsizlikten ötürü tamamen bertaraf edilememiştir. 2002'de mevcut hükümetin başa geçmesiyle tekrar güç kazanmaya başlamış ve bugünkü duruma gelinmiştir. bu süreç herkes tarafından az çok biliniyor. Tekrar açıklamaya lüzum yok. ancak bugünden sonra yaşanacakları açıklamaya çalışmak bizim başlıca hedefimiz.

    tarihte bir isyan hareketinin devlet tarafından bastırılmasının ardından isyancılara haklı bir yer atfeden uygulamalar nadirdir ancak yine de çok büyük bir örneğe sahiptir: amerikan iç savaşı.

    "ne alaka lan?" diyeceksiniz. Dinleyin hele.

    amerkan iç savaşı, 11 güneyli eyaletin kültürel ve sosyo-ekonomik farklar neticesinde, önce bağımsızlıklarını ilan edip, sonra da washington'daki merkezi hükümete karşı başlattıkları bir isyan hareketidir. 4 yıl süren isyan hareketinin neticesinde amerika, 20. yüzyıl'da katıldığı savaşların tamamında verdiği kayıplardan daha çok kayıp vermiştir. Savaş federal hükümetin galibiyetiyle sonlanmış ve isyan bastırılarak bağımsızlığını ilan eden eyaletler tekrar merkezi hükümete bağlanmıştır.

    savaşın ardından kuzey eyaletlerinde isyancı güneylilere karşı bir nefret birikmiştir. aynı şekilde güney eyaletlerinde de kendilerini ezen tiran abraham lincoln ve federal hükümete karşı bir nefret oluşmuştur. özellikle güney eyaletlerindeki bu nefret bugün hala çoğu yerde belirgindir.

    güneyliler için robert e. lee, james longstreet, thomas stonewall jackson(kendisi 1862'de ölmüştür) gibi isyancı generaller milli kahraman statüsüne yükselmiştir. kuzeyliler içinse bunlar vatan haini isyancılardan başka bir şey değildir. bu generallerin emirlerindeki güney ordusu da bir çapulcu asi sürüsüdür. bu generaller ve diğer güneyli askerler savaştan sonra kısa süren esaretin ardından serbest bırakılmış ve memleketlerine dönmüşlerdir.

    türkiye'nin şu an içinde bulunduğu durum işte savaşın bitmesinin ardından yaşananlardır. güneyde hala varolan ayrılıkçı fikirleri önleyemeyen federal hükümet, güneyli generallerin isimlerini halka sezdirmeden yavaş yavaş temize çıkartmış, 4 yıl süren ve amerikan tarihindeki en büyük felaket olan bu isyan hareketini bir kardeş kavgası kılıfına sokmaya başlamıştır. iç savaş tabiri de bu yıllarda kullanılmaya başlanmıştır. bundan cesaret alan güneyliler şehirlerinin cadde ve sokaklarını güney ordusu subaylarının isimlerini vermeye başlamış, meydanlara isyancı generallerin heykelleri dikilmiştir. güneyli subaylar anılarını yazmışlar, zorba kuzeylileri nasıl defalarca mağlup ettiklerini anlatmışlardır ve mağlubiyeti asla kabullenmemişlerdir. üstüne üstlük güneylilere federal hükümet tarafından para yardımları yapılmıştır. 20. yüzyıl başlarında, savaşın son gazileri de birer birer ölünce, yeni nesil için o 4 yıl boyunca yaşanan isyan masum bir "kardeş kavgası" görünümüne bürünmüştür. bugün de hala o şekilde lanse edilir.

    türkiye'de şu anda aynen bu senaryo uygulanmaktadır. üstelik uygulanması daha kolaydır, çünkü türkiye 25 yıldır bu isyan ile uğraşmaktadır. dağdan inen ve binlerce kişi tarafından törenlerle kabul edilen teröristler, cumhurbaşkanı tarafından "iyi ya işte. ne güzel" diye karşılanmıştır. geldikleri gibi de sorgulanıp serbest bırakılmışlardır. bunun devamı gelecektir. bu kafilelerin sayısı artacaktır. gelen teröristlere aş ve iş sağlanacak, bu sayı daha da artırılacaktır. bu dönemde de pkk'lı teröristlerin "haklı dava" edebiyatı inceden inceden işlenecektir. en sonunda pkk hükümet ile anlaşarak, silah bıraktığını duyuracak ve hükümet bunu bir zafer olarak ilan edecektir. sonra eski teröristlerin hepsine devlet tarafından yardım eli uzatılacak amerikan iç savaşı'nın hemen ardından yaşanan reconstruction dönemine benzer bir dönem yaşanacaktır. sonra sıra pkk'nın kendi tarihini yazmasına gelecektir. "kürt bağımsızlık hareketi tarihi", pkk militanları tarafından yazılacaktır. bazı militanlar dağdaki anılarını yazacaklar, türk askerine nasıl pusu attıklarını, nasıl karakol bastıklarını anlatacaklardır. bu kitaplar el altından değil, senin benim mahallemdeki kitapçılarda yasal yollardan satılacaktır.

    bu akım derhal sinemaya yansıyacak, pkk'lı teröristlerin mücadelesini anlatan filmler çekilecektir. sinemalarda bu filmler gösterime girecektir. onların kahramanlıklarını anlatan türküler söylenecek, radyolar bunları çalacaklardır. çok geçmeden, doğudaki şehirlerin meydanında birer birer heykeller yükselmeye başlayacaktır. başta abdullah öcalan olmak üzere, mahsum korkmaz, murat karayılan gibi önderlerin heykelleri dikilecektir. ilerleyen yıllarda politik zaferi sağlayan ahmet türk, emine ayna gibilerin de heykelleri dikilecektir.

    25 yıllık pkk terörü ve yaşanan acılar, bu süreçten bir "kardeş kavgası" şeklini alarak çıkacaktır. ders kitapları, resmi yayınlar da bu şekilde nakledeceklerdir.

    "oha lan!" demeyin canlar. bunlar tarihte yaşandı. bir daha yaşanacaktır. türk milleti de bunu angut gibi seyredecektir. senin benim çocuklarım belki düzgün yetiştirilirse işin gerçeğini öğrenirler ama onların çocukları için pkk, "devletin zorbalığına karşı ayaklanan bir grup türkiye cumhuriyeti vatandaşı" olacaktır.

    pkk terörüne hal-i hazırda "kardeş kavgası" diyen mallar ve pkk destekçisi orospu çocukları için zaten sorun yoktur.

    hadi bakalım; durmak yok, yola devam!
    1 -1 ... david brent