1. 311.
    Türkiye’de bir araştırma yapıldı. TÜBiTAK destekli olan bu sosyal araştırma, kardeş sayısı fazla ailelerde yetişen çocukların daha uyumlu, başarılı ve mücadele kapasitesinin yüksek olduğunu ortaya koydu.

    Sonuçlar, çok kardeşli ailelerde çocukların çok daha başarılı, mücadeleci ve kendini ifade etmekte daha maharetli olduğunu gösterdi. Daha çok arkadaş edinme ve oyun ortamına uyum sağlamada başarılı oluyor bu çocuklar. Tek kardeşli olanlara göre daha mücadeleci olan bu çocuklar, grup çalışmalarında da daha fazla başarı sağlıyor.

    Kardeş sayısı fazla olan çocuklarda ayrıca risk almak ve yabancı ortamlarda kendini ifade etme konusunda da tek çocuk olarak yetişen bireylerden daha başarılı olduğu gözlendi.

    çocukların kardeşiyle oynarken koordinasyon ve iletişim kurmayı, kardeşler arası çatışmalarda hakkını aramayı öğrendiği söylendi. Öne çıkma, daha başarılı, daha sevilen olmak için çabalarken, mücadele gücünü de öğrendiği
    söylendi, çok çocuklu ailede yetişen çocukların konuşma ve kendini ifade özelliklerinin de çok hızlı geliştiğini, bu çocukların tek çocuk olarak yetişmiş bireylere göre daha okul ve meslek başarısının da yüksek olduğunun görüldüğü söylendi.
    ... tenete
  2. 310.
    zordur, yalnızlığı iliklerinize kadar hissedersiniz bilhassa anne ve babanız çalışmak zorundaysa çocukluğunuz bir apartman dairesinde ebeveynlerinizin eve dönüş saatini bekleyerek geçer.
    ... babam bana bobin derdi
  3. 309.
    istediğin zaman kalabalıklara karışıp istediğin zaman yalnızlığa kapatırsın kendini bunun kontrolü sende olur ve bu gayet güzel bir şey. Kötü tarafıysa yaptıklarını başkasının üzerine asla atamamışsındır çünkü sen yapmışsındır onu doğru ya da yanlış.
    ... pessimistchronicles
  4. 308.
    Sanırım güzel bir şeydir. Kıymetiniz artar. 3 kardeş olduğumuz için bilmiyorum tabii nasıl bir duygu.
    2 ... kotlin
  5. 307.
    ilkokul'dan sonra yatılı okursanız eğer, bir sınıf dolusu kardeşiniz olur mezun olana kadar, ve ondan sonra tek çocuk olduğunuzu bir daha hiç hatırlamazsınız.
    ... monk of monkmountain
  6. 306.
    güzeldir sanırım...
    sen abisin öyle yapamazsın.
    sen abisin hareketlerin kardeşine örnek oluyor.
    sen abisin ne biçim laf o öyle.
    sen abisin bakkala git.
    sen abisin evden topu sen getir.
    sen abisin nasıl unutursun.
    sen abisin.....sen abisin....

    ben mi istedim lan abi olmayı!!!

    ha bi de miras bölünüyor o daha beter...
    2 -1 ... keshberfo
  7. 305.
    bende öyleyim 3 evim var bana varacak kız yaşadı yani.
    -1 ... tarihcix
  8. 304.
    Yalnızlıktır. Kötüdür.
    ... selia
  9. 303.
    Ailedeki bireylerden birisine sahip olmamaktır.
    Bugün yine çok bitik bir günümdeyim,üzgünüm, yalnız hissediyorum.Yine hep bu günlerde dediğim gibi,"Bir kardeşim olsaydı,"dedim."Ağlaya ağlaya konuşabileceğim...."Sonra durup düşündüm;niye?Melek gibi bir annem var,çok şükür.Evde o bekliyor beni,oturayım,onunla konuşayım ya.Tamam,anne baba kardeşle karşılaştırılamaz,aynı şey değil,istediğiniz kadar arkadaş gibi olun vs.,bunu yaşayarak bilenlerdenim.Ama yine de beni dinleyebilecek,teselli edecek biri var ya.Sonra belki de ilk kez anladım tek çocuk olmanın beni niye bu kadar derinden üzdüğünü.Bir keresinde,yıllar yıllar önce,anneme,"Biliyorum,kardeşim olsa da hayatımda çok şey değişmeyecekti belki ama herkesin var,insan istiyor."demiştim.O zaman da bayağı yaklaşmışım aslında.Bu kadar basit işte.Türkiye'deki çocukların yüzde doksanının kardeşi var ve ideal aile modeli böyle oluyor.Sende tıpkı annesi ya da babası olmayan çocuklar gibi,eksik,yarım bir ailede büyüdüğünü hissediyorsun.Hele de aile benimkiler gibi mutsuz bir aileyse.Evet,sebepleri çok var ama bir çocuğu kardeşsiz bırakmak bencillik,bugün bir kere daha bunun doğruluğunu hissediyorum.Çünkü sen o çocuğun bir aile bireyini hiç sahip olmadan kaybettiriyorsun,öldürüyorsun.O da bunun yasını çekiyor;tıpkı gerçek ölümler gibi.
    2 ... mucize2357
  10. 302.
    Tek başına olmaktır.Bir tek çocuk olarak asla kendi çocuğuma yapmayacağım bencilliktir.Burada kimseyi zan altında bırakmıyorum;herkesin türlü türlü sebebi vardır eminim ki.Benim annem de beni keyfinden kardeşsiz bırakmadı.Evliliği kötü olduğu için;babam çocuk gibi biri olduğu için,maddi imkanımız çok iyi olmadığı için.Ama annemin kendi kardeşleriyle yaşadığı miras sorunlarını görmüş biri olarak,yine de keşke bir kardeşim olsaydı diyorsam bu mevzu tahmin ettiğinizden daha derindir sevgili anne babalar.Bu yüzden lütfen iyi düşünün;en azından çocuk bakmak zor,bir kere daha istemiyorum gibi basit sebeplerle çocuğunuzu yalnız bırakmayın.Şimdi diyeceksiniz biz varız,çocuğumuz yalnız değil ki.Ya da etrafta ne kadar çok çocuk var;iyi arkadaşlıklar kurar falan filan;bunlar yalan.Çocukken kardeş eksikliğimi bana hissettirmeyen iki kişi vardı.Kardeş ve abla başlığında anlatacağım onları.Ben hep tek çocuktum ama eğer ki insanın gerçekten kardeşi olmayan biri,bir insana kardeş kadar yakın olsaydı,olabilseydi onlar bu ikisi olurdu. (Biyolojik bağdan bahsetmiyorum.Örneğin iki çocuğu evlatlık alıp büyüttünüz mü?Onlar kardeştir.Demek istediğim o değil.Başka yollarla evlat sahibi olmuş,belki bu yolla çocuğuna kardeş vermiş gönlü güzel aileler üzülmesin.)Ama şimdi ikisi de yanımda yok.Kardeş de her zaman insanın yanında olmaz(annemden biliyorum)ama kardeş yanında olmadığın zamanda bile kardeşindir.Oysa bir arkadaşımızla birbirimize kazık attığımızda bitmiştir;kardeş ise bizi defalarca hayal kırıklığına ugratabilir.Bu bir açıdan kabus gibi;katılıyorum ama bir açıdan da fütursuz bir rahatlık olduğu bir gerçek.Neyse;şimdilik gidiyorum;daha buraya çok şey yazacağım.Çünkü bir tek çocuk olarak ailem maddi zorluklarına rağmen istediğim birçok şeyi yaptı ama en çok istediğim şeyi yapamadı:Kardeş.içimde kaldı,çok içimde kaldı.
    1 ... mucize2357