1. 1.
    öncelikle tip kelimesinin mealini vereyim de kavram karmaşası yaşanmasın: tip, toplum içinde bir grup insanın bazı yönlerden birbirine benzemesi sonucu bir kategoriye indirgenilmiş halidir.

    bunlar sadece öznel gözlemler olup, gerçekleri kendi nazarımda yansıtmaktadırlar.

    ve şunu da belirtmeden geçmemekte fayda vardır ki: türkiye gibi az kitap okunan cahil bir topluma sahip ülkede en azından saçma da olsa kitap okuyan insanların olması hiç olmamasından iyidir.

    efendim, bütün tiplerimizi belirtmenin pek güç olduğu aşikardır. kendimi de bir tip olarak belirtmekten kaçınıyorum çünkü övünmek durumunda olursam bu okuyucuyu irite edecektir.

    tipler:

    1. parlak baskılı cia kitapları:
    bu tipler, devletlerin ölümü pahasına sakladığı sırlarının olduğunu ama ne hikmetse bu sırların ₺10 bir kitapla öğrenilebileceğini düşünürler. bunlar okumalardan sonra kahve ortamlarında “ya abi o iş öyle değil” diye konuşup gariban ama bir o kadar da çakal olan anadolu çomarlarını güzel kafalarlar.

    2. osmanlı-türk tarihi ve cengiz han aşıkları:
    şimdi bu kısım biraz şaibelidir, çünkü türkiye gerçekten büyük tarihçilere sahip bir ülkedir ve gerçekten bilimsel bir yapıda iş görenleri vardır ama bazıları kesinlikle yobaz bir anlayışla yazar ve aslında zaten şanlı olan türk tarihini rezil ederler.

    3. götüne pembe şemsiye saplı aşıklar:
    bunlar tutunamazlar. birkaç aşk romanı vs. okuyup evet gerçekten de hayat böyleymiş diye düşünürler. türk edebiyatının emekleme dönemlerindeki çöp romanlarını adeta sanatsal bir devrim ürünü sanarlar.

    4. ay ben marjinalim kafkacılar:
    bu konu da ayrım yapmak zordur fakat size bir turnusol işlevi görecek iki kitap söylüyorum: eğer milena yı okumuş ve kafka şöyle kafka böyle falan diyen biriyse ona babaya mektup u okudun mu diye sorun, yanıt hayır ise %99 ihtimalle kafka yı anlamamıştır.

    5. popüler bilime tapan yobaz ateistler:
    bu tipler özellikle harari nin meşhur olmasıyla türemiş ve kendilerini adeta bir bilim aşığı sanmışlardır. yine küçük bir deney ile anlayabilirsiniz: eğer tüfek, mikrop, çelik dediğiniz de aklına bir böcek, bir mikrop, bir de tüfek geliyorsa o da büyük ihtimalle bilimin belasını veren aşağılık bir yobazdır.

    6. boklu edebiyat dergisiciler:
    bu konuda konuşacak takatim bile yok, piyasadaki saçma sapan aşk meşk dergilerini ve kahlo yu her yerlerine astıkları resimlerden tanırsınız. instagramda bolca hikaye atıp okuyorum ben ya mesajı verirler.

    7. kötü çocuklar:
    bunlar türk edebiyatına tecavüz edenlerin başında gelirler. fazla söze gerek yok tip isminden de anlaşılıyor. okuyucu kitlesi kamışa yeni su yürümüş ergenlerdir genelde. ama bu kitapların yazarları yeraltı edebiyatçısı gibi ortalıkta dolaşınca kanım beynime fırlar benim.

    açıkcası daha derin ve de detaylı bir yazı hazırlamak isterdim lakin bu konu midemi bulandırıyor. izaha muhtaç olan kısımlar bulunabilir. insanız, beşer şaşar demişler kusura bakmayın.

    bu tiplerden biriyseniz üzülmeyin bence çünkü eğer okumakta ısrarcı olursanız bir süre sonra yanlış yaptığınızı anlarsınız.

    efendim, insanların genelinde bu durum vardır: biz az okuduğumuz zaman çok bildiğimizi sanar ve okuduça eski benliğimize söveriz.

    umarım faydalı bir yazı olmuştur ve benim gibi düşünen insanların fikirlerini somutlaştırabilmişimdir.
    4 ... id est