bu konuda fikrin mi var? buraya entry ekle. üye ol
  1. .
    kişinin ömrü hayatinda bir döneminde yapmiş oldugu eylem. bir nedene bagli olabilir bu suskunluk. yada hayatta olan her olgu gibi nedensiz de olabilir.

    bu ne nesenin vermiş oldugu konuskanliğa benzer, ne de kasvetli bir hayatin zirhini delmek için kullanilan suni diyaloglara benzer. bir üst seviyedir. cünkü kişinin içinde bir umut yoktur. herşeyin iyi olacağina dair...

    insanlari pek umursamaz, kendi gerceklerinden kacmaya calisanlarin viziltisi dinlemez bile.

    dudaklar mühürlenmiş gibi birbirine kenetlenmişir. dalgin biraz da melankolik bir anlatim yoktur gözlerinde. sanki bu dunya ile ilgisi yoktur kişinin. kendisi hakkındaki konularda bile sorularda bile sanki uyku sersemliğinde ki
    kişi gibi kopuk ve otomatik cevaplar verir.

    allah bilir kafasindan neler geciyordur o cevaplari verir iken. bu belki bir karincanin kaç bacaği oldugu gibi ivir zivir düsünceler yahutta adini hatirlayamadii napoliten sarkinin ezgisidir, kim bilir...

    bazi zamanlar gözlerinde ateşli bir anlatim görürülür. tam söze baslayacak gibidir. ama... bu ateş carcabuk söner.

    belki de günün birinde hepimizin basina gelecek olan içten içe cürümenin farkina varmiştir kişi.

    zalim zarta zurtasi, birbirinin gözünü oymak için pusuda bekleyen kayikci kavgacilari onun ipinde bile değildir.

    sanki ruhu başka dünyaya hicret etmiş bedeni ise vadesini doldurmayi bekliyor gibidir.

    etrafindaki insanlarla ayni lisani konussa bile ne deiklerini anlamaz. zaten umurunda bile değildir.

    belki de artik yasam denilen oyundan ölesiye sıkılıyor, bu dünyanin yasanacak pek matah bir yer olmadiğini anlamistir.

    yahutta buyuk hülyalari vardir ama şaplak şaplak yiye yiye bunlarin olmayacağini olamyacağini olsa bile sarfedilen eforun kazanilan hülyanin meyvesinin buna değmeyeceğine anlamiştir.

    için ebedi suskunlugunu bekler beyhude yere uykusuz. ne demişti victor hugo:

    değilmi ki o derin acılarımla şimdi
    buna destek olacak tek bir kolda yoksunum
    ve çocuklara bile zorlukla gülüyorum
    ve açmıyor içimi çiçekler renkleriyle
    anlamalıyım artık: yaşadın yeterince!

    değilmi ki ilkbahar kuşatınca her yanı
    doğayı şenlik yerine çevirdiğinde tanrı
    bu görkemli sevdaya aşksız bakıyorum
    değilmi ki gün-gece ışıktan kaçıyorum
    duyarak o en gizli kederi herşeydeki

    değilmi ki ruhumda umudum yenik düştü
    değilmi ki bu güller, kokular mevsiminde
    sevgili kızım benim, içimde, ta derinde
    yalnız senin yattığın karanlığa özlem var
    mademki öldü kalbim, yaşadım yeterince!

    yeryüzünde yükümü tek bir gün reddetmedim
    arığım işte orda, burda başak demektim
    yumuşadım gitgide, yaşama gülümsedim
    ve yaşamın o büyük, dipsiz gizi dışında
    dimdik durdum ayakta, kimseye eğilmedim

    en iyisiyle yaptım yapabildiklerimi
    ne çok uykusuz kaldım, ne çok hizmet götürdüm!
    sonra acılarıma güldüklerini gördüm
    nefretlerine hedef seçildikçe üzüldüm
    anarak çalışıp çektiklerimi

    tek kuşun uçmadığı şu dünya sürgününde
    Öyle bezgin, ışıksız, ellerimin üstünde
    diğer tüm kölelerin alayları içinde
    taşıdım ağlamadan al kanlara bulanıp
    koparılmaz zincirden payıma ne düştüyse

    Şimdi bakışlarımın ancak yarısı bende
    Ötesi darmadağın acılı gömütlerde
    dönüpde baktığım yok çağıran olsa bile
    sersemlik ve sıkıntı yüklü bir uykusuzum
    hiç gözünü kırpmadan kalkmış şafaktan önce

    miskin karanlığımın orta yerinde şimdi
    yanıt vermeye bile gönül indirmiyorum
    canımı sıkıp duran o en günücü ağza
    ulu tanrım gecenin kapısını aç bana
    ki çekilip gideyim, dönmeyeyim bir daha

    bunun üzerine fazla lakirdiya gerek yok....
    2 ... mulayim
  2. .
    kişinin artik bu dunyadan bezdiğine delalet olan ve ölmeden önce ruhen ölmesidir. sadece bir seylere bakar salak salak ...

    beyinden pek bir şey gecmez. bir fikir yoktur. sadece makina gibi bir robot gibi standart vazifelerini yerine getirir.

    bazi bazi iki kadeh icer kendiyle söylesir.

    insanlar sıkıntı verir.

    hiç bir seyin bir kiymeti harbiyesi yoktur.

    bir ritim terennum eder icinde onu dinler sade.

    bu bir ölüm değil midir?

    susmak elbette ölümdür...

    --spoiler--
    iki şeye hakkım olduğuna karar verdim: Özgürlük ve ölüm. Birine sahip olamazsam ötekini isterim çünkü hiç kimse beni canlı tutsak edemez. Harriet Tubman
    --spoiler--
    1 ... mulayim
  3. .
    anlam arayışının sekteye uğramasını, yozlaşmışlığın esir aldığı toplum bireylerinden biri olmayı reddetmeyi takiben, insanın hiçbir şey beklemeden sessiz sedasız köşesine çekilmesi ve biraz olsun huzur aramasıdır.
    3 ... legend of the stranger
  4. .
    hakkında hayra konuşacak birşey kalmaması.ağzı şerre açmamak için açmamayı tercih etmek. söylemek istediklerine gömülmekten geliyor herhalde gömülmek fiili de. öyle tıkanır ya insan boğazında kocaman bir yumruk var gibi ve her sözde biraz daha büyür, işte o zaman kendi kalıbına çekilmenin vaktidir.
    2 ... karamuratbenim
  5. .
    (bkz: susma sustukça sıra sana gelecek)
    ... cnnturk