1. 1.
    günler kısalıyordu. sıcak yaz esintileri yerini yavaşça soğuk rüzgar fısıltılarına bırakıyordu. gecelerin o tatlı hüznü altında yaşamak ise geride kalıyordu artık. pencereler kapanıyor ve hayat son kez yaşanıyordu bahçelerde; çiçekler solmuş, yaprak dökülmüş durumdaydı. ölümün bu sessiz çığlığı kendini iyiden belli etmeye başlamıştı. her nefes sona yaklaşırken biraz daha yavaşlıyor ve olduğu yere çöküyordu. adım atmak dahi zorlaşıyordu zamanla.

    yine de onunla gökyüzünü izliyorduk. morarmış bulutlar akşamın gelişini haber vermiş ve ruhumuzu derin bir boşluğa hapsetmişti. omzuma yaslandı iyice. yüzü gülümsüyor ve yanakları gül misali pembeleşiyordu. önümüzdeki ağaçların arasından yükselen yıldızları gösterdi bana. geceyi çağıran ve bizlere bir kez daha göz kırpan yıldızları seyrettik uzun uzun.

    gecenin ilerleyen saatlerinde sessizlik hakimdi. odaya geçmiş ve son kez bakmıştık gökyüzüne. perdeleri kapattım. mum ışığı ile aydınlanan odanın içinde dans etmeye başladık. zaman zaman birbirimize sarılıyor ve kalp atışlarımızı hissediyorduk. elimi tuttu. yavaşça yatağa giderken tüm sessizliği kalp atışlarımız bozuyordu. uzandık. gece yeni başlıyordu aslında. nefeslerimiz birbirine karışıyor ve aşkımız yeniden tazeleniyordu o an. nedensizdi her şey. yaşamak, o anı hissetmek, gerekiyordu sadece.
    2 -1 ... bay polar