1. 1.
    ikimiz için kurduğum tüm cümlelerin sonuna
    ve hiç birini ayırmadan hepsine tek tek defalarca sarılırken
    içlerinden en çok sevdiklerimi de yanıma alarak
    sessizce gidiyorum çeplerimde kırık bir kaç hayalle
    ardımda seni öylece bırakırken
    aslında ben kendimden yarınlarımı çalıyorum
    ve en büyük kötülüğüme onca bahane bulurken
    ben, bu gece son kez
    ikimizi ortak bir hoşçakal dan yetim bırakırcasına
    gitmelerdeyim
    ölmeni izleyemecek kadar severken seni
    ve ölümünü kabullenemezken gidişimle
    yarınlarından sessizce çekiliyorum
    ardımda hatıralarım keşkelerim ve o tanıdık gülümsememle
    büyümeye atılmış kocaman bir adımda
    çoçuk yanımı hiçe sayarak
    hoşçakal yarınım sadece h o ş ç a k a l ..
    geri dönmemek adına ..
    1 ... hasmet ibriktaroglu