1. 1.
    günlerdir kalbimiz, gözümüz, kulağımız Soma'da. bir insan olarak yüreğimizi yakan yıkan çok büyük bir facia oldu soma.
    yüzlerce kadın kocasız ve yüzlerce çocuk babasız kaldı. ana babalar ağladı. biz ağladık.

    maden işçilerinden dinledik, 6 saat geçtikten sonra bayılmaya başlamaları... bazılarının daha öncesinde hayatını kaybetmesi ve işçilerin bunları görmesi. umutlarının yavaş yavaş bitmiş olması. ölüyor olduklarını anlamaları ve hemen teyemmüm abdesti almaya başlamaları.

    yitirdiğimiz yüzlerce güzel insandılar. olaydan sonra vefasızlığa şahit olduk. işletme sahibi gülümseyebiliyordu başbakanı karşılarken. beynimiz zonkladı şaşkınlıktan. adam tek bir işçisine bile duygusal bağ beslememiş meğer. şahsımın başına gelse bir köşede kafama sıkardım , inanın. gözümüzün içine baka baka nasıl yalanlar söylediklerini gördük yetkililerin.

    sonra bir şeyi daha fark etmemize neden oldu soma ,deprem olsa şu an 1999' dan bu yana milim yol katetmemiş ülkemiz. allah' a emanetiz. bizi gelip kurtaramaz bu adamlar. o kadar gün de dayanamayız zaten.

    şu saatten sonra ne zaman kömür görecek olsam aklıma soma gelecek,
    sigaramdan derin bir nefes çekip yarım kalmışlıklara ağlayacağım,
    kimsenin verilen emeğin bile kıymetini bilmediğine ağlayacağım,
    milyon dolarları olup da hala soma da babası ölen çocuklar için vakıf kurmaya çalışan işletme sahibinin pişkinliğine ağlayacağım,
    yavşağa yavşak diyemediğimiz günlere ağlayacağım...
    3 ... sicarim o cevdet in agzina
  2. 2.
    çoğu şey unutuluyor hayatta ama bu gerçekten çok büyük bir facia. yürek burkuyo üzülmemek elde değil. ne akıldan çıkacak ne yürekten.
    2 ... cehennem