1. 1.
    kendini keşfetmeyen toplumlarda sanatta olgunlaşmış toplumları anlama ve özgünleşme ihtiyacı da doğmaz. bilim kurgu, aşk, entrika, korku, gerilim temalı film ve diziler seyretmeyin; rap, rock, pop parçaları dinlemeyin demiyorum.

    bilakis bunları seyredecek ve dinleyecek gençlerin hem ailede, hem de okulda kendi benliğini tanıyacak özgünlüğü yakalamış olması lazım. ona imam hatip liseleriyle, geçmişimize ve intikam hırsımıza hapsolarak ya da izlediğimiz yabancı filmlerde doyasıya eğlenen gençlere, esrara, kokaine özenerek de varamayız.

    müslümanlık hristiyanlık ve dinsizlik; türklük ve kürtlük gibi sığ kalıplara bağlı kalarak da kendi küçük dünyamızda yaşamanın ötesine geçmemiz mümkün olmayacaktır.

    her şeye anadolu'da yaşamış milletlerin yazdığı tarihi, müzik, resim, heykeltıraşlık gibi uğraşıları ve çok uluslu kültürü batı ve uzak doğu'yla, dünyayla sentezleyerek başlamalıyız.

    bunu başaramadığımız müddetçe yozlaşmaya, bağnazlaşmaya, dejenere olmuş gelecek kuşaklara mahkumuz. sanatı da yalnızca sanat için yapılacak bir şey görürüz.
    1 -1 ... ozgur demirtas in robotu
  2. 2.
    peki ben şöyle bir soru ortaya atsam; ya toplumların kendini keşfetmesi sanat aracılığıyla oluyorsa, yine de sanatın gereksiz olduğu tezini savunabilir miyiz ?

    yani bireysel gelişim, sanatsal faaliyetlerle paralel şekilde ilerliyorsa ?

    tartışmacı arkadaşlara başarılar dilemeden önce sanat ve sanatçı düşmanı olduğumu, sanatın overrated olduğunu düşünüyorum. sanatın abartılması öyle bir noktaya geliyor ki bazen, bilim ve felsefenin yanına iliştirilmese medeniyet çökecek hastalığı diye bir şey var.
    ... hubel