1. 1.
    hayatın bu keşmekeş halinde neler yapmam gerektiğini bilmiyorum. ruhum gökyüzünde kayboluyor ve ben yine onu düşünüyordum. tanrılar ile aramdaki mesafe giderek artıyor ve geçmişim peşimi bir türlü bırakmıyor. en karanlık anılar gözlerimin önünde yeniden yaşanırken akan gözyaşlarımı ruhuma siliyordum. bilinmeyen bir yere, tanımadığım insanların arasına karışıp, mor gökyüzü altında kaderimi yeniden inşa etmem gerekiyordu. sonsuz acının başladığı yerde yeniden yaşlanıyordum. uzakta bir yerde yaşanan hayallerin varlığı ise canımı yakıyordu.

    dünya kendi etrafında dönüp dururken ben de başladığım noktaya geri dönüp hayatımı yeniden kaybediyordum. yalnızlığın ruhuma yaşattığı zulmü yeniden yaşıyordum. dünya gözümde giderek büyüyordu. tek başına yaşamanın getirdiği bu küçüklük hissi beni derinden yaralıyor. aslında en başından beri yalnız yaşamayı seviyordum. ama sahip olduğum acı dolu takıntılar ve kötü anılar beni hep tek başınayken buluyordu. gecenin en derin saatlerinde, tüm ruhlar derin bir inzivaya çekilmişken bir köşede ağlıyor ve kendi kaderime isyan ediyordum. yaşanacak ne kadar çok şey var diye düşünürken parasız kalmanın insanı nasıl da hareketsiz kıldığını anlıyordum. bunlar hayatımdaki küçük sorunlardı. elbet bir gün yok olur ve tarihin sararmış sayfalarında kendilerine yer edinirlerdi.

    şimdi ise derin bir bunaltının içindeyim. varlığım ve ruhum bu zayıf bedenime ağır geliyor. uzaklardan duyulan sesler ve gecenin korkunç kabusları ise peşimi bırakmıyor. neler yapabileceğim konusunda pek bir fikrim yok. yalnızca ağlıyor ve ruhumu yeniden gökyüzüne salıyordum. uzun ve süslü cümleler kurmanın hiçbir manası yok. sadece yaşıyor, acı çekiyor ve anlatıyorum.
    1 ... bay polar
  2. 2.
    yazıya dökmek azcıkta olsa rahatlatmıştır , allah yardımcın olsun kardeşim.
    ... karabiber34