1. 1.
    yağan yağmurun ardından, ıslanmış yollarda, sessizce yürüyordum. sokaklarda başıboş bir şekilde aymazca dolanıyor ve kafamdaki seslere bir kez olsun şans veriyordum. kalabalık caddelerden kimsenin olmadığı sokaklara girip kendimi aradım. bazen de gökyüzündeki yıldızları selamlayıp yalnızlığımı paylaşmaları için yalvardım. onların ışığında ve huzurunda zihnimdeki görüntüleri tekrar tekrar silmek için uğraştım.
    ruhum yıllar öncesinden karanlık bir gücün gölgesi altında yaşar olmuştu. bu laneti taşımak artık zor geliyordu ve kendimden iğrenmeme neden oluyordu. her ne kadar uğraşsam da peşimi bırakmıyordu. ne yapmalıydım bilmiyorum. sadece zaman geçiriyor ve kendimden utanmaya devam ediyordum.

    saatlerce yürümüştüm. artık yorulduğumu hissediyor ve eve dönmem gerektiğini düşünüyordum. sokak lambaları ile aydınlanan küçük bir parkta, bir bankın üzerinde, nefes almaya başladım. kafamdaki sesler bir nebze olsun susmuştu. sessizliğin yarattığı o gizemli anda ne yapmam gerektiğini bilmiyordum. bulutların ardında saklanan ay yeniden ortaya çıkmıştı. gökyüzüne baktım ve yeniden yürümeye başladım.
    yalnızlık bu gibi anlarda bana büyük keyif veriyordu. ruhumdaki kirleri yağan yağmurla yok etmeyi diledim bir an.
    soğuk bir rüzgar saçımı alnıma dökerken evin yolunu tuttum. bir akşamı daha bitirmiş ve gecenin girdabında kaybolmuştum. artık ruhumu serbest bırakabilir, sessiz ve karanlık bir geceye kendimi teslim edebilirdim.
    ... bay polar