1. 1.
    gün batımının ardından yeni bir gece başlıyordu. kızıl bulutlar göğü kaplamış, kuşlar yuvalarına çekilmişlerdi. batan güneşin ardından denizdeki sular daha sakin bir şekilde görülüyordu. ufuk çizgisi gitgide kararıyor ve bir mum alevi gibi titrek bir şekilde sönüp kayboluyordu.

    akşamın ilerleyen saatlerinde ruhsuz bedenler tekrar uyanmışlardı. gündüz, evlerinde, sessizce inzivaya çekilen bu varlıklar karanlık gökyüzü altında yaşamaya başlıyorlardı. bu şehirde yalnızca onlar yaşıyordu. sokaklar bu kurumuş bedenler ile doluyordu ve hiçbiri herhangi bir bedenle iletişime geçmiyordu. kalabalık ama sessiz bir şehirdi burası.

    gökyüzündeki yıldızlar, ay ışığı altında teker teker sönüp gidiyorlardı. bedenlerini ay ışığı ile besleyen bu ruhsuzlar sahillerde, balkonlarda ve pencerelerde usulca ay ışığını takip ediyordu. yalnız ve ruhsuz bedenlerin şehrinde, ay kaybolurken, pencereler kapanıyor ve bir sonraki akşam için sessiz ve derin bir uyku başlıyordu.
    -1 ... bay polar