bugün

Artık anlaşılması gereken şey. Hükümet resmen bir çuvalın içine kurtlarla köpekleri koydu ve bunların sakin sakin geçinip gitmesini bekliyor.

Herkes nefret ediyor. Suriyeliler de zaten Türklere kin ve nefret duyuyorlar, Bu ülkenin kürtlerine de. Bir arada yaşamamız imkansız. Bunun kesin olarak anlaşılması şart.
Arkadaşlar bu Suriyeliler ve Afganlarda muhacir psikolojisi yok! Kafkas göçmeni Türk evladıyım. Evet, her göçmen gibi yerli halk tarafından çok sevildiğimiz de söylenemez. Bak benim dedelerim 150 yıl önce gelmişler ama geldiğimiz yerin insanlarına asla zarar vermedik. Haddimizi bildik. Ki bak ben Türk kızıyım ve burası benim de vatanım. Fakat ben bugün bile ben Anadolu türküne artistlik yapmam. Dağdan gelip bağdakini kovacak halim yok. Bu çöl maymunları bu cesareti nereden buluyor?

insanda mahcubiyet olur, vatanından göçmek zorunda kalmış olmanın acısı olur. Ulan benim anayurdum revan'ın adı Erivan olmuş. Can düşmanımın başkenti olmuş. Babamın memleketi Borçalı ise Gürcistan'ın elinde kalmış. Dönebilecek olsam vallahi billahi bir dakika durmam. Ama dönemediğime göre de burayı tek vatanım bildim. Çünkü Ben Türk kızıyım. Bu vatana hizmet etmekle mükellefim.

Fakat bu tiplerin hiçbir şekilde bu ülkeye saygısı, minnet duygusu, bağlılığı yok. Hiçbir zaman da olmayacak. Entegrasyon diye kendinizi kandırmayın. Bu mümkün değil. Birbirimizden nefret ediyoruz. O yüzden vatanlarına geri dönmek zorundalar.
Arsız, sakız gibi yapışan, bu ülkeyi babasının malı zanneden orospu çocuklarını sevmek ve beslemek zorunda olmadığımız içindir.
iktidarın ısrarla görmek istemediği gerçek. Yanlız muhalefet değil kendi seçmeni de istemiyor misal ben.
Kafkas, kırım ve balkan türkleriyle Suriye ve ırak Türkmenlerinin kendilerini bu orospu çocuğu Ortadoğu bedevileri ile karşılaştırmalarından bile hicap duyuyorum. Bu insanlar gerçekten büyük travma yaşayarak gelip Türkiye'yi vatan bilmiş öz be öz Türkler. Bir avuç densiz gelip bu Ortadoğulu yamyamları soydaşlarımız ile bir tuttuğu için açıklama yapma ihtiyacı duyuyorlar. Yazık şu halimize.

Geçen gün sanayide araba tamircisi arkadaşımla muhabbet ettim. Yanındaki kalfa Suriyeli Türkmenmiş. Çocuğun anadili Türkçe ve kendi de beyaz tenli olduğu için Suriyeli olduğu anlaşılmıyordu. Çok edepli bir çocuktu. Abisi halep'te PKK PYD ile savaşırken şehit olunca annesiyle 7 yıl önce gelmiş buraya. Bak bu çocuğa, ülkede yaşayan 800.000 civarı Türkmen soydaşımıza eminim kimse bir şey demeyecektir. Adamlar zaten Türk.

Fakat Suriyeli Araplar ve Kürtler bu ülkeden nefret ediyorlar. Altındağ'daki olayın bununla kapanmayacağını tahmin ediyorum. Çünkü bu it oğlu itler çok korkak oldukları halde sırtlan gibi sürüyle geziyorlar. Bunun intikamını başka vatandaşlarımızdan almak isteyeceklerdir.
Sığınmacı döverek olmaz. Getirenlere tepki lazım. Kapıları sıkı tutsun devlet ekranları. Gerci ne erkanligi kaldı ki?
Suriyeliler artık bu ülke insanının yeterince sabır gösterdiğini anlayıp ülkelerine geri dönmeliler.

Millet ise iş, ev, kiralık dükkan, yardım vermeyerek bu sürece destek olmalı. Çünkü artık yeter!
Bu işin tadı kaçtı. Bu iki topluluk artık bir arada yaşayamaz. Bu imkansız. O nedenle sınır ötesindeki briket evleri mi artırıyorlar ne yaparlarsa yapsınlar ama artık bunları göndersinler.

Suriyelilerin kendilerine sorsak eminim onlar da bizimle yaşamaktan memnun değillerdir. Herkes kendi ülkesine yakışır. Bu kadar yeter.
Bu isteğini yanliş kişiye ve yanliş yöntemle gösteriyor.
2011 (%49),
2018 (% 52.5)

oy oranlarına bakarsanız halkın yarısı sığınmacılardan memnun. Siyasetçiler bunu bildikleri için açık kapı polikasını sürdürdüler.

Bu iş olsa olsa türk halkını böler.
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.