1. .
    1701. can, ne dersen onu yapmakla beraber gizlice yine senin elinden feryad etmektedir.
    1702. ey dil, sen hem bitmez tükenmez bir hazinesin; hem dermanı olmayan bir dertsin!
    1703. hem kuşlara çalınan ıslık, yapılan hilesin; hem yalnızlık ve ayrılık zamanının enisisin!
    1704. ey aman bilmez! bana hiç aman vermiyorsun. sen, yayını beni öldürmek için kurmuşsun.
    1705. işte benim kuşumu uçurdun. zulüm ve sitem otlağında az otla!
    1706. ya bana cevap ver, yahut insafa gel, yahut da bana neş'e ve sevinç sebeplerinden birini an!
    1707. eyvah benim karanlığı yakıp mahfeden nurum; eyvah, benim gündüzü aydınlatan sabahım!
    1708. vah benim güzel uçan; tâ sondan başlangıca kadar uçup gelen kuşum!
    1709. cahil insan ilelebet mihnete âşıktır. kalk, "fî kebed"*e kadar "lâ uksimü"*yü oku!
    1710. senin yüzünü gördüm de mihnetten kurtuldum; senin ırmağında köpükten, tortudan arındım.

    devamı için:

    (bkz: mesnevi 1711-1720)

    bir önceki için: (bkz: mesnevi 1691-1700)
    ... pipishik