1. 1.
    şeb-i yeldayı müneccim muvakkit ne bilir?
    Müptelâyı gâma sor geceler kaç saat..

    biz istemesek de hayat geçip gidiyor. bir nefes uğruna çektiğimiz onca acı huzurumuzu elimizden alıyor ve biz yine başladığımız noktaya geri dönüyoruz. nasıl ki doğar doğmaz ağladıysak, bazılarımız için o hüzün hiç geçmek bilmiyor. derinlerde bir yerde, kalbin içinde, kanayan bir yara olarak kalıyor. insan sorunların ve sebep-sonuç ilişkisi içinde yaşanan her olayın, bu acıların, sırrını arıyor ama nafile. gözümüzden akan bu yaşlar bir türlü dinmiyor.

    bu hayatı keder ve hüzün içinde yaşayan insanlarsa huzuru, az da olsa, gecenin bir vakti buluyor ve karanlığın bilgeliğine sığınıyorlar. gökyüzü tanrıları ve yıldızlar ona rehberlik ediyor ve akan gözyaşlarını siliyor. ama geceler bitmiyor. bir de bir soğuk bahar gecelerinde yaşayan insanlara sormak lazım saatleri.
    ne yapmak gerekir peki? her günümüz derin bir buhranla geçip giderken arkalarından bakıp durmamız yeter mi? koşsak nereye kadar, kalsak ne için? bilmiyoruz ve asla bilemeyeceğiz. ta ki ölüm gelip bizi alıp götürene kadar.
    -1 ... bay polar