1. 1.
    *ntv'de yayınlanan işte insan isimli programda görme fırsatı bulduğum salih insandır. lubnan'da haksız işgal karşısında , canını dişine takmış , gönülllü olarak çalışan ve halkın ihtiyaçlarını karşılamaya çalışan insanlardan sadece bir tanesi...
    kendi dükkanında , önceleri marangozluk yapıp , mobilya üretip , ekmek parasını kazandığı yerde ; şu anda elindeki bütün malzemeleri feda edip , gönüllü olarak suçsuz yere ölen insanlara tabut yetiştirmeye çalışıyor... bir çok insanın öldüğün o yerde , her şey gibi tabut'a da ihtiyaç var elbette , çinkü yetmiyor...

    ince işleri kendisi yapıyor , geri kanal çivileme işlerini orada yaşamakta olan diğer gönüllüler , tutkallama işlerini ise çocuklar yapıyor. kendisine soruldugu zaman ise ;

    ''burada malzememiz bitti. belediye söz verdi. bize tahta verecek...'' diye sessiz ama yüz ifadesi ile dışa vurulan bir çığlık atıyor... bu cümleler her şeyi anlatmaya yetiyor...

    bütün bunları sadece hayır için yaptığını söylüyor ve ekliyor; ''bize malzeme verdikleri sürece bu işi yapmaya devam edeceğiz''... keşke onlara kimse malzeme vermese , keşke onlar tabut yapmak zorunda kalmasa , keşke artık orada tabuta ihtiyaç kalmasa diyor insan bu cümleleri duyduğu zaman ama daha düne kadar sözde yanlarında olan arap birliği ülkeleri , kuala lumpur'da yapılan birleşmiş milletler zirvesine gelmemekte bir sakınca görmediği sürece , orada o tabutlar yapılamaya devam edecektir...

    bu gönüllü insanın yaptığı olayı duyan hastaneler kendisine çağrı yapmışlar;
    ''bize acele 175 tabut... 125 büyük boy... 50 küçük boy...''
    aslında bu yardım çağrısından ve bircok ulkenin israili kinamakla yetinmesinden sonra söylenecek pek bir şey kalmıyor ama unutulmamalıdır ki , yarın bir gün o tabutlar bizler için de yapılıyor olabilir... onlar da insandır... yazıktır...
    1 ... aby