1. 1.
    Son günlerde oldukça psikolojimi bozmuştur.
    Bugün acile gittik neyse gitmişken ben de birkaç kişiyi istemeden de olsa gözlemledim. içeri girer girmez bir çocuğun başında babası ve annesi ağlıyordu. Çocuğun üstü başı açılmış tabi can çekişiyor. Birden dümdüz bir çizgi başladı. Çocukta en ufak bir hareket bile kalmadı. Bilinci gitti. öldü gibi. Babası duvara geçip ağlamaya başladı. Annesi bayılıyordu. Sonra tekrar düzeldi çocuk. Aradan on dk geçti tekrar bağırdılar acilde bir yaygara koptu. çocuğa gene bir şeyler oldu yüksek ihtimal. Daha fazla dayanamadım. Gidip sarılmak istedim o insanlara. Ağlamak istedim. O acıyı hissettim. Sonra dayanamadım çıktım acilden. Kapıda ablası olsa gerek ufak bir bebekle. Elleri tir tir titriyordu, ağlıyordu. Gözlerine baktım o çaresizliği hissettim rengim attı iyice. Ona da dayanamadım tekrar çıktım. Bu sefer babasını gördüm bahçede bildiği tüm duaları edip Allaha yalvardı...

    insan olmak neden bu kadar acı verici? Albert camus un dediği gibi bir hayvan olsaydık bunları düşünmezdik. Asıl acı veren şey zaten her şeyi biliyor olmamız değil mi?

    Sonuç olarak yaşadığınız bu hayatın kıymetinin farkında mısınız? Ve aynı zamanda ucuzluğunun, tiksinçliğinin, acımasızlığının?
    1 ... loveneverdies
  2. 2.
    Bir ağaç için hayatın anlamı ne işe insan içinde odur doğmak büyümek ölmek okadar da önemli değiliz.
    1 ... locke