1. 1.
    çehov'un, aşağıdaki öyküsünün bir bölümünde, üniversiteli üç arkadaşın geneleve gitmeleri sonucunda, içlerinden birinin tinsel sorgulamasını, vicdanını dinlemesini okuyacaksınız. fuhuş, buna mecbur kalanın mı yoksa bunu kullanıp onların bedenini kiralayanın mı suçudur?

    fuhuşu ya biz kötü, adi bir ahlaksızlık sanıyoruz, abartıyoruz, ya da -bu gerçekten de herkesin düşündüğü gibi kötü bir şeyse- benim şu sevimli dostlarım niva dergisinde karikatürleri çıkan suriyeliler, kahireliler gibi esir sahibi, zorba, katildirler. şimdi şarkı söylüyorlar, kahkaha atıyorlar, dünyayı umursadıkları yok; oysa biraz önce kadınların açlığını, bilgisizliğini, akılsızlığını kötüye kullanan onlar değil miydi? onlardı... tanık oldum buna. onların insanseverlikleri, tıp bilimleri, resim sanatı nerde kaldı? bu insan kasaplarının sanatları, yüksek duyguları bir fıkradaki iç yağını anımsatıyor bana.
     iki haydut ormanda bir dilenciyi kesmişler; giysilerini paylaşırken torbasında bir parça donmuş içyağı bulmuşlar. biri ne iyi oldu bunu bulduğumuz gel yiyelim demiş. öteki dehşete kapılmış: deli misin, nasıl olur? unuttun mu yoksa, bugün çarşamba! vazgeçmişler iç yağını yemekten. bir insanı kestikten sonra, dini bütün birer hristiyan oldukları inancı içlerinde, çıkmışlar ormandan.
     bunlar da öyle, kadınların etini satın aldılar biraz önce, şimdide biri sanatçı olduğunu, öbürü de bir bilim adamı olduğunu sanıyor...

    insanoğlu ikiyüzlüdür. burda ki örneğin dışında, günlük yaşantımızda bile bu şekilde kendimizi kandırarak, vicdanımızı bastırarak, işimize geldiği gibi devamlı şekil değiştirerek yaşıyoruz. nedir bu? insanoğlunun, ilkel atasından miras kalan hayatta kalma güdülerimi?
    3 -1 ... ches dialectical
  2. 2.
    Bunun adı fırsattan istifadedir. Ahlaksız menfaat teminidir erkek için. Kadın da bu işten nemalanıyorsa, maddi geçim kapısı olarak bu ahlaksız işi devam ettiriyorsa o da aynıdır.
    ... gazeloglu