1. 1.
    1908’de meşrutiyet’in ikinci kez ilanından sonra ortaya çıkan özgürlük(?) ortamında seyid abdülkadir, saidi nursî, babanzade ismail hakkı, hacı tevfik (piremerd) ve diğer kürt aydınları kürt teavün ve terakki cemiyeti’ni (kürt dayanışma ve gelişme cemiyeti) kurdular. cemiyet o tarihe kadar aralarında çekişme olan bedirhanlar, şemdinanlar ve babanzadeleri ilk kez bir araya getirmişti. seyid abdülkadir’e büyük saygı duyan istanbullu hamallar da cemiyetin halk ayağını oluşturuyorlardı. kürtlüğe, islam’a, osmanlılığa, anayasaya bağlılığın esas olduğu bir dayanışma örgütlenmesi olan, kürt aşiretleri arasındaki sorunları çözmek için eğitim, ticaret, zanaatı teşvik etmeyi hedefleyen cemiyete sadece istanbul’da oturan ve türkçeyi okuyup yazabilen kürtler üye yapılıyordu. kürtçe bilmek ise zorunlu değil, sadece arzulanan bir özellikti. cemiyetin aynı adı taşıyan bir gazetesi, meşrutiyet adlı bir de okulu vardı.
    1 ... hepinizi sevmiyorum