1. 1.
    muhteşem bir Yevgeni YEVTUŞENKO şiiridir;

    Küllendi sana olan aşkım - bayatladı yaşam benzeri
    Çözüldü ölüm gibi, içler acısı bir öyküydü
    Koparıp atsam bu acımasız aşk şarkısının telini
    ikiye parçalasam gitarı - sürdürmek niye bu güldürüyü!

    Ne var ki o küçük o tüylü canavar anlamıyor
    Neden daha karmaşık yaptığımızı yalın olan her şeyi
    Ben alınca içeri koşup senin kapını tırmalıyor
    Ama benim kapımı tırmalıyor sen alınca içeri.

    Çıldırabilir insan böyle koşturmaktan, gerçekten
    Biliyorum daha çok küçüksün, küçük duygusal bir köpek,
    Ama duygusal olmaya da karşıyımdır ben.
    Neye yarar son perdeyi uzatıp işkenceyi sürdürmek?

    Güçsüzlük değil suç demeli duygusallığa aslında
    Yumuşayınca yine barışmaya söz verilir
    Sonra homurtular yeni bir gösteri için daha
    Tadı tuzu kalmamış "Aşkın kurtuluşu için" denir.

    Daha en başta tazeyken korunmalıdır aşklar
    Atmalı o aşk dolu "Daima!" ve o çocuksu "Asla!"ları,
    "Söz vermeyin!" diye bağırıyordu trenler,
    "Söz vermeyin!" diye mırıldanıyordu telefon telleri.

    Yarı çatlak ağaç dalları ve duman karası gökyüzü
    Uyarıyordu bizi, ama haberleri yoktu onların,
    iyimserliği yalnızca öğretilmemiş yalınlık gördüğümüzü,
    Ve büyük olmadığı zaman daha güvenli olduğunu umutların.

    Ayık kalmak gerekir ve tartmalıdır ayık kafayla
    ilişkinin değerini, benimsemeden önce-zincirin öğretisidir,
    Söz vermemektir göklere ama hiç değilse vermektir toprağa,
    Söz vermemektir ölüm ayırana kadar, ama hiç değilse bir yaşam vermektir.

    "Seni seviyorum" demeli insan aşık olunca.
    Çok acı oluyor sonra aynı ağızdan duymak yıkılışını
    Yalanlarla, küçümsemelerle ve alaylarla
    Ve bunlardır aldatmacaya döndüren kusursuz sandığımız dünyayı.

    Farkına varmaz aşkın insan.
    Söz vermemeli ve en iyisi
    Öyleyse neden çekeriz insanı, atlarmış gibi yalan seline
    Uçup gidene kadar elbette güzeldir imgesi.

    Aşık olmamak en iyisi, bilmeliyiz, aşk varmaz bir geleceğe .
    Uyuyup duruyor zavallı köpeğimiz, yeter bizi delirtmeye,
    Bir senin kapını tırmalıyor patileriyle bir benimkini
    Artık sevmiyorum seni; ama niyetim yok senden af dilemeye

    Sevmiştim bir zamanlar; bunun için işte, bağışla beni.
    ... memosh usta