1. 1.
    ümit ya$ar oğuzcan güzelliği.

    ben nice istanbullar gördüm sana gelinceye kadar
    kirli paçavralara benzerdi insanları
    dostluktan, vefadan yoksun.
    bölünmü$, dağılmı$, parçalanmı$
    ve her biri kendi ağırlığıyla ezilmi$, yorgun.
    yüzümde dola$an birer iğrenç böcekti gözleri
    bir tutsam
    yapı$ır kalırdı ellerime en çirkin yerleri
    evlerinde bulduğum yalnızlık
    sokaklarında bulduğum upuzun bir kahırdı.
    günler boyunca
    bir ba$ka karanlık gelirdi
    karanlığın biri kaybolunca
    güne$ler doğardı görmezdim.
    bir ses durmadan ölüme çağırırdı beni
    bilmezdim bu şehirde senin ya$adığını.
    bilmezdim...

    zindandı bütün meyhaneler
    duvarlar karaydı
    köhne bir bizans eskisiydi istanbul sensiz.
    semt semt bir ağır yorgunluktu
    sürekli bir aldanı$tı sokak sokak
    benden en uzak sevgilerde ya$adım yıllarca
    o büyük yalanlarda ya$adım.
    senden habersiz bir ölü gibi
    senden uzak zamanlarda ya$adım.

    mabetler yıkıldı içimde
    umutlar hayaller yıkıldı
    bir gün bütün istanbul yıkıldı.
    sokaklar kaydı ayaklarımın altında
    gün oldu kalabalık meydanlarında inançlarım yıkıldı
    gün oldu
    gözlerime çiviler çakıldı merhametsiz.
    toz toz oldum, duman duman oldum
    aldığını geri vermedi yıllar
    yitirdim kendimi bu rezil $ehirde
    seni buluncaya kadar.

    eskiden bir lale hatırlardım
    ya da mavi mavi bir deniz istanbul denince
    serin rüzgarlar ok$ardı saçlarımı
    rıhtımlar balık balık kokardı.
    ne zaman
    yumsam gözlerimi bir gemi kalkardı.
    vapur düdükleri durmadan öterdi.
    eskiden bir istanbul vardı bilmediğim
    bana yeterdi.

    sonra kaç yıl yaralı bir hayvan gibi
    gezdim sokaklarında
    sonra kaç yıl bir sevgi aradım
    istanbul'u aradım.
    belki de seni aradım bilmeden
    ayaklarımın dibinde denizler can çeki$ti
    şehirler parçalandı
    bir çağ öldü gözlerimin önünde
    benim en güzel çağım öldü.
    bizi topraktan yarattılar
    gel gör ki...
    bu $ehirde
    benim toprağım öldü.

    seni aradım bu $ehirde yıllarca
    yana yakıla seni..
    sen kimdin, sen neredeydin kim bilir?
    hep böyle sensiz miydi bu $ehir.
    bu $ehir istanbul muydu ?
    öyleyse sensiz ya$anmazdı bu $ehirde
    gemiler demir almazdı
    trenler i$lemezdi
    sen olmasaydın
    bir ömür bitip
    yepyeni bir ömür ba$lamazdı içimde
    bahar gelmezdi
    ağaçlar çiçek açmazdı
    seni bulmasaydım
    ve ben yoktum
    istanbul yoktu
    sen olmasaydın
    3 ... ceviz agaci