bugün

(#14674187) entryisini gördüğüm andır.
banyo da çorabının ıslandığı an.
kaynananın misafirliğe gelip, televizyonu tekeline aldığı andır. bir de pişkin pişkin ' dokuzdan onbire kadar televizyon benim' demiyor mu. görgüsüzlüğün bu kadarına da pes denir.
Anlatırken bile güldüğün espriye kimsenin gülmemesi.
hayattan nefret edilmeyen anlar dışında kalan anlardır, bu anların sayısı,her ne kadar hayatın sahibine göre değişiklik arz etse de genelde çok fazladır.
kafanın milyonlardan binlere düşmesi.
ayak serçe parmağını kapıya vurmak. klişe ama efsanedir.
dertleşcek kimsenin kalmadığını anladığın andır.
yalnızlıktır.
başınızı yastığa koyup tam uyumak üzereyken midenizden yemek borunuza doğru yükselen yakıcı tadın gırtlağınıza geldiği an.
(bkz: reflü)
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.