bugün

ideal olan insan tipidir. Bunlardan biriside benimdir. Bunları eleştiren insanların ne vicdandan ne merhametten ne de sevgiden bir haber oldukları ise su götürmez gerçektir.

(bkz: Orospu çocuğu olmak nasıl bir his)
Bunun gibi insanlığını kaybetmemiş, kalbini kan pompalamaktan başka işlerdede kullanan tiptir.
evcilliği geçtim, hayvan bile olamayacak, hasbel kader insan olarak doğmuş yaratıklara tuhaf gelen tiptir.
(bkz: ota boka eleştiri yapan tip) bi bitmediniz amk. oturup herşeyi eleştirmeyi marifet sanan yazar beyanı.

evcil hayvan bağlılık demektir. sevgi şefkat demektir. sahibi de duygusal biriyse ve iyice bağlandıysa tabi ki normal bir durum.
2 sene sonra olacağım tip.

olum bu gonzaleslerin nasıl 2 sene ömrü olur ya.*
şu tipe bak hele http://galeri.uludagsozlu...n-itiraflar%C4%B1-524162/

edit: subjektif olmuş bu.

şöyle diyeyim. bir insandır.

edit2: şimdi düşündüm de ağlamam lan aslında. çok üzülürüm de ağlamak ayrı mesele azizim.

edit3: yanılmışım. bugün yavru gonzaleslerimden biri benim yüzümden öldü ve hıçkıra hıçkıra ağladım. arasıra da minik ağlama krizleri geçiriyorum. evcil hayvanın ölmesi çok kötü çok.
(#22314866)
ey yüce zall sen ki bu sözlüğü kuran ve geliştiren gör bunları!
hayatta hiç fayda ya da menfaat duymayacağı bir canlıya bağlanıp sevdikleri için direkt iş yapacağım ve borç alıp vereceğim tiplerdir.
ona baya bağlanmıştır. bir evladı gibi, bir çocuk gibi.
hanımı için ağlamayıp da köpeği öldüğü gün dizlerinin üstünde ağladığını gördüğüm mahallemdeki 90 yaşındaki dedeyi görünce tiksindiğim tip. hayır benim de köpeğim vardı 14 sene bahçemde besledim ama gerçekten insan için üzülmeyip de hayvan için üzülmek mallık.
" benim lan bu,

küçüktüm, çok küçüktüm, ilk okul yıllarıydı,

küçük bi civcivim vardı sapsarıydı, güzeldi de kereta, koşa koşa bakkala gidip aldığım karton kutunun içine bir gazete kağıdı yerleştirip içine koymuştum, çay tabağında yemi, pet şişenin dibiyle su vermiştim, okuldan eve gelir, hemen civcivi bahçeye çıkarır gezdirirdim, aradan 2-3 gün geçtikten sonra bir akşam yine koşa koşa okuldan eve geldim, tam civcivi çıkaracaktım ki bahçede bir kedinin gezdiğini gördüm, ağzında da benim civciv.. ulan çocuğuz işte gözlerim dolmuştu anasını satıyım, o an çok koydu arkadaş, çocuğuz işt ota boka ağlıyoduk."
Onu umursayan başka bir canlı kalmamıştır belki.
iyi bir insandır. mesela; bir çok arkadaşımdan daha çok sevdiğim kedim, eğer benden önce ölürse, arkasından çok ağlarım.
Insan hayvan ayrım yapmadan yürekten seven tiptir.
Kötü bir insan degildir en azından uyurken sizi yatağınızda öldürmez.
belki hayatında evcil hayvanı kadar ona yakın olabilecek kimse yoktur.
annesi babasından yeterince ilgi görmemiş , sorunlu bir aile hayatından sonra toplumsal kopuş yaşamış birinin tutunacak dalı olarak aldığı evcil hayvanı öldüğünde içinde bulunacağı ruh halidir . izmirde yaşarken bir arkadaşım vardı bu profilde , beslediği kedisi vize haftası arifesinde öldü geçen sene ve çocuk bunun şokunu 3 ay sonra atlatabildi . bu iş yüklediğiniz anlamlara göre değişir . kurduğunuz bağa göre , bakış açınıza göre de değişir . ama kesinlikle mallık değildir .
evcil olmayan hayvanları rahatsız eder.
Kedimiz kaybolunca ağlamıştım, kendimi aldatılmış gibi hissetmiştim. Nankör kedi nerelerdesin insan bir haber verir diye düşünmüş dayanamamış ağlamıştım. Hala da aklıma geldikçe üzülürüm. Ya başına bir şey geldiyse? Ben küçükken de köpeğimiz ölmüştü, abimle onu gömmüş ve cenaze töreni düzenlemiştik. O hasta olduğu birkaç gün mahvolmuştum zaten. Hele ki öldüğü gün bitmiştim üzüntüden. Meğer bazı şerefsizler zehirlemiş hayvancağızı. Tabi biz abimle küçüktük anlayamadık.
Sezen aksu nun kedisi ölmüş, yastayız.
hayvan sevgisi kavrami pek gelismemis biriyimdir ama sikintili durum oldugunu aci bir aniyla anlamistim.

cocukken hali saha macimiz vardi, agzimizda alismis mahalle maci vardi yani. subay cocuklariyla biz astsubay cocuklari mac yapcaz. bu sinifsal cekismeler heryerde oldugu gibi biz cocuklar arasinda bile vardi. boyle olunca mac oncesi ortam gergin goren de el clasicoya cikicaz sanir. (azicik askeriye muhabbetlerini bilen yada asker cocugu olanlar daha iyi anlar. orduevleri ayridir lojmanlar ayridir assubaylar subaylarin, isin acigi onlara daha iyi bir hizmet sunulur. neyse...subay cocuklarina en azindan saha da onlardan ustum oldugumuzu kanitlayacaz yani.. )

konuyu bagliyorum durun okumaya devam.

mac baslicak bizim takimin kalecisi yok, kaleci de wakabayasi gibiydi bizim kaptandi zaten herkes bekliyor karsidaki elemanlar dasak geciyor gerildik beklemekten.. ben gidip bakiyim dedim mac saatini de biliyor cocuk kesin gelmis olmasi lazim.

abi vardim evine kapiyi acsin saydiracam olum niye gelmiyon satiyosun bizi diye, bu kapiyi yarim acti gozleri kipkirmizi boyle sarap icmis gibi, aglamaktan anime gibi kalmis gozleri.. lavugun kusu vardi kapiya sikismis olmus onun yasini tutuyorlar. maca gelmedi bende bisey diyemedim tabi o zaman anladim bu ne menem biseymis empati yapmayi da orda ogrendim ulan benimde bisikletime bisey olsa boyle aglardim diyorum..

gel gelelim iste herkesin deger verdigi sey ayri.

bu da boyle sirin bir aniydi..

not: yerine alelade birini aldik, macta hezimete ugradik.
ağlamayandan korkacaksın. içinde bir şeyler ölmüş olabilir zira.
Benim. Ama uyarayım, bir gün ağlarken ağlamam gülen iki kişiyi çok ağır dövdüm. Çok ağır... * * *
bence çok normal olan insandır. ayrıcada duygusal birisidir. bir tür alışkanlık insan sevdiği için ağlamazmı zaten hayvan severlik budur işte.
süzlükteki çoğu insanın anlayamacağı olgunluğa erişmiş tip.
saçma önermedir. hayatım boyunca hiç hayvan beslemedim , evimde kardeşim balık vs. besledi ama hiç sempatım olmadı hayvanlara ama.
bazı insanlar gerçekten hayvanlarına bağlanabiliyorlar , empati yapıp düşündüğümüzde bir takım tutup bunun başarısız olması tarzı bişey olsa gerek.
bizim aile üyeleri. bak ben demiyorum. tartsan 100 gram gelmeyecek olan minicik bir muhabbet kuşu için bir hafta evde herkes odasında ağladı. akıllandım mı? hayır. gidip başka bir kuş aldım. iki yıldır evimizin sevimli bir ferdi. üstelik fenerliyim; kardeşimin telkinleriyle bana sürekli imparator fatih terim tezahüratı yapıyor. ama kızamıyorum herife.
Gerçek hayatta acımasızdır, şefkatsizdir.
saygılar.

olabilirdir efenim, üzülmesi pek tabi normal. nihayetinde yasamını yitiren bir canlıdan bahsediyoruz. hiç unutmam yanlışlıkla üzerine basıp hayati fonksiyonlarının durmasına neden oldugum bir kara fatma icin 3 gün üzüldügüm vardır. ama aglamadım yalan yok.
zalim, aptal, şapşalların asla anlayamayacağın bildiğimden, kendinden başka bir canlıyı sevmenin ne kadar insani bir duygu olduğunu söylemeyeceğim bu gerzeklere.
On numara adamdır.
tıpkı bir insana alışmış gibi alışır insan, evcil hayvanına. sonra ölünce en yakını veya çok sevdiği biri arasından ayrılmış gibi göz yaşlarını tutamaz. benim de çocukken muhabbet kuşum vardı. gece uçup babamın yanına gitmiş. babam da uyku esnasında dönünce altında kalmış ve ölmüş zavallı hayvan. o gün çok ağlamıştım.
nedense hakkında anası babası ölünce ağlamayacağı şeklinde bir inanç olan insandır. hayatında ayna dışında hiçbir hayvanla iletişim kurmamış kişiler tarafından garip bir şekilde aşağılanır. bunun sebebinin kendi kendini düşündüğünde lan ben ölsem kimse ağlamaz, elin iti bile bizden daha değerli şeklinde bir gerçeğin farkında olmalarıdır.

Evet elin iti köpeğinin arkasından ağlayan var, ama senin arkandan ağlayan olmayacak.
en azından köpeğe tecavüz eden şerefsizden kat be kat şahsiyetlidir.Kedisi olmayan anlamaz böyle şeylerden.ölüm allah'ın emri ayrılık olmasa.o merhametin binde birini birbirimize de göstersek hiç fena olmaz hani.
Evcil hayvanı üzerinde emeği varsa normal olan durumdur.
insan evladıdır. su katılmamışların anlayabilmesi haliyle mümkün değildir.
bir evcil hayvan değil bir dost kaybetmiş kişidir. ağlaması bu yüzden doğaldır.
normal bir durumdur. (bkz: merhamet)
(bkz: hayvanlar benim sessiz kullarımdır)

Ayrıca evcil olması demek bir evin sessiz bir bireyi olmuş anlamına gelir, yani akşam eve geldiğinde sana ağzında terliğini getiren ve kendini sevdirmeden o terliği ağzından bırakmayan buna benzer bir sürü eğlenceli ve zeki aksiyonlar alabilen bir birey vefat ederse ağlarım.
Benim bu. Hem de arkasından haftalarca ağladığım hayvan pazardan 4 tlye aldığım ördekti.
Ve evet mezar da yaptım hatta başına taş bile koydum basmasınlar üstüne diye.
Şaka gibisiniz...
Evcil hayvanı olmadığı için ağlayan tip; tipitiptir evet. Ama ölünce ağlayan tip; insandır be arkadaşım.
(bkz: anası babası ölse bu kadar üzülüp ağlamaz)
Yüreğinde sevgi, merhamet olmayan taş kafalılar anlayamaz o duyguyu. O kadar alışmışsındır ki; evladını, ailenden birini kaybetmiş kadar üzülürsün, canın yanar. işte taş kafalı, kalpsiz yaratıklar (insan diyemiyorum) sizin halinizden anlamaz.
öldükten sonra küçücük mezar kazmak daha da beterdir. aileden birisini kaybetmiş gibi acı verir. küçük bir taş dikersiniz mezarın başına. sonradan yıkılacağını bile bile.

edit : yazım hatası.
balık , kaplumbağa gibi su hayvanları pek etkilemese de, kedi , köpek , kuş gibi hayvanlar yani iletişim kurabildiğiniz hayvanların ölümü üzer insanı. ağlaması da gayet normaldir yadırganacak bir tip değildir ondan zarar gelmez.
vicdan ve merhamet yoksunu insanların anlayamayacağı "tip"tir. çünkü merhamet, vicdan her ne kadar her insanın içinde olsa da önemli olan bunu açığa çıkarabilmektir. ne yani, çok sevdiğin bir insan bitkisel hayata girse ve yıllarca böyle kalsa, gün gelip ölse sen "nasıl olsa bana yararı yoktu, konuşmuyorduk da" diye üzülmeyecek misin?" diye sorarım o insana.
sevilesi tiplerdir. bir kedidir ki 3 sene sonra evini buluyor. onun kadar olamayanlar utansın.
her anında, iyi ya da kötü, insanlardan daha çok senin yanında olduğu içindir. Sadece yemek su verdiğinde, sevdiğinde o da seni sevdiği içindir. Sırf egosu yüzünden sizden vazgeçmediği ve size zarar vermediği için.
anlaşılması yorrock kafalılarca mümkün olmayan kişidir.
bazi tas kapliler alay ediyo olabilir ama bu ruhunda insanlik merhamet ve sevi oldugunu canlilari sevdigini gosterir ve ayrica bu onun sadik bi insan oldugunu gosterir.
sizden daha insandi da neyse artik, ölunun arkasindan konusmayalim.

Etrafim ölü insanlarla dolu malum.