bugün

uzun yıllar öncesinde olanları hiç yaşamamış gibi olduğum ya da hatırladıklarımın da sanki bir rüyaymış gibi ne hissettiğimden habersiz çok az bir kısmını hatırladığım bir noktadayım.

anılarım sanki sonradan hafızama eklenmiş sayfaları yırtık bir kitap gibi. kitap demişken ne şeker portakalını hatırlıyorum, ne simyacıyı ne de jaws romanını. daha öncesindekiler zaten hiç yok.
izlediğim filmleri tekrar izlediğimde sanki ilk kez izliyor gibiyim ama aklımda kalan o tatminden eser yok.

tek aşık olduğum kadınla ilgili bile bir kaç anı ve hala arada bir gördüğüm rüyalardan başka hiçbir şey yok!

bu da bana sanki şimdi de boşa yaşıyormuşum gibi hissettiriyor. nasıl olsa yıllar sonra şimdi olanları yine unutacağım...
Hafıza-i beşer nisyan ile malüldür .
Çok iyi bir şey bence. Bende de şu var insanların bana yaşattığı kötü durumları hatırlamıyorum. Ve bu beni gerçekten mutlu ediyor. Kötü olaylar yok.
uzun sureli ot icmek boyle kalici anı yitimine yol acar.

icmeyin su boku.
iz bırakanlar unutulmaz.
Unutmak zorundayız kafamızın rahat etmesi için bence, gerçi bu unutmak da değil, artık eskisi kadar etki etmemesi, unutursak yine aynılarını yaparız belki de.
Ben unutmuyorum hafıza iyi bir şey.
Allah'a şükürler olsun.
Keşke unutabilsem.olmuyor uykularim kaçıyor.
Abi insanoğluyuz her duruma alışır her durumu bir süre sonra kabullenir en acı şeyleri unuturuz. Bu böyle olmasaydıda hayat çok zor olurdu.
bi şekilde unutuluyor agam...
hayatın bir gerçeğidir ancak yaşlılarda bu durum yoktur sanırım. insan küçüklüğünü unutabiliyor ama büyüdükçe yaşadığı şeyleri unutmuyor bence. mesela ben 8 sene önce bu zamanlar neler yapıyordum pek hatırlamıyorum.