bugün

düşününce bu anların çoğunlukla sevilenlerle geçirilen anlar olduğu fark edilir.
18 eylül 2012 salı gecesi, babayla manchester city-real madrid maçını izlerken, çekişmeli geçen bir maç sırasında...
Az önce.

Ben hep mutluyum arkadaş.

Mutluluk zaten anlık.

Yok öyle yıllarca mutlu olayım. Hep güleyim. Filmlerde olur anca.

O an mutlu gec.

Bak yine mutlu oldum gördün mü?
1444, varna savaşı, büşra.

konu alakasız.
iki ay önceydi. Ağaçların arasında omzumu yaslamıştım. Boğaz görünüyordu. Kıvırcık saçları kıvırcık saçlarıma karışmıştı. Hafif bir rüzgar esiyordu. Hafif çakırkeyiftik ikimiz de. Yanaklarımı sıkıyor çok mutluyum diyordu. Bir daha ne onu ne mutluluğu görebildim.
küçük şeylerle mutlu olabilen insanlar için çok da uzak olmayan andır.
Bu sabah rüyadan uyandığım ilk birkaç saniyedir. Rüyamda 1 sene sonra ilk kez konuşuyorduk onunla. Gözler dolmuş ikimizin de falan. Hatırlamasam iyiydi be sözlük.
çok iyi hatırlıyorum. mutluluktan zırlamıştım. bir daha mutluluğu o kadar yoğun hisseder miyim bilemiyorum.
6. Yaş günümde. Daha da mutlu olamadım.
Şu an mutluyum çünkü Loş ışığımda kahve içiyorum ve rodrigonun gitar konçertosunu dinliyorum, mutlu olmak için büyük sebeplere ihtiyacınız yok her an mutlu olabilirsiniz yeter ki istemeyi bırakın.
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.