bugün

99 depreminde 9 yaşındaydım ne olduğunu bile anlamıyordum. bir şeyler oluyordu korkunçtu ama ben korkmadım yalnızca olan bitene anlam vermeye çalışıyordum. aslında bu benim için korkunç bir tecrübe değildi. ancak 99 depreminden sonra aylarca durmaksızın her gün her akşam haberlerde bütün kanallarda olayı dramatize ettiler. insanların öldüğünü, yıkılan binaları, perişanlığı gösterdiler. arkaya acıklı müzikler koyarak dramatize ettiler. depremden herhangi bir hasar almadan kurtulan bir çok insanın bu habercilik anlayışı yüzünden travma yaşadığını düşünüyorum. ben de bundan inanılmaz etkilenmiştim. artık benim de bir deprem fobim vardı. mutlu musunuz 99 da yayın yapan haberciler? amına koduklarım.
izmir depreminden sonra 1 ay bornovada evde kalamadık. Bornova izmirde 1. derece deprem bölgesi maalesef. 4 hafta boyunca ev ev tanıdıkların evlerine misafir olduk. karot testleri alındı vs . eve döndük ama aylarca korku sürdü. Gözümüz avizede yaşadık.

unutmayın deprem değil, bina öldürür.
Elazığda 2020 yılında meydana gelen büyük depremi yaşadığımdan dolayı bünyemde fazlasıyla bu fobiden bulunuyor. onun üstüne istanbul, Elâzığ artçı depremlerin de görmüş olduğumdan fazla ürkütücü.
yaklaşık 4 5 ay geceleri uyuyamama sebep olmuştu. Allah hepimizi daha beterlerinden korusun, bir daha yaşatmasın inşallah.
- Aletsel büyüklüğü (bana kalırsa) 7.2 olan izmir depremini yaşadım.
- ilk 2 gün müthiş sıkıntılı ve korku doluydu.. geceyi, arabanın arka koltuklarını indirip bagajda uyudum. Sabah büyükçe bir artçı ile sallanarak uyanınca, benden bu kadar diyerek o perişan halde Ankara'ya geri döndüm. Korkusu da iki ay falan sürdü.
- ek bir külfet olarak da, ilk izinli gidişimde tüm yazlık komşularımız "katalin hocaya zahmet olmazsa bize de bir baksın" dedi, bir de 20 tane evde gözle fiziki muayene yaptım. Artık ondan da korkuyorum, usandım çatlak kontrol etmekten. Ama kıramıyorsun da.. doktora bitirme jurim online yapılmıştı ve yazlıktaydım. Komşuların yazlık yerde ve temmuz ayında saatlerce çıt çıkarmadığını,, çocukları dahi sokağa salmadığını hatırlayınca, o merdivenler illa çıkılıyor.
(bkz: korkunun ecele faydası yok)
dünya'nın yok oluşunu bi ara deprem ile kamufle ediyorlardı. (Osman denen şahıs adına yazıyorum)
her şey bir doğal ya da yapay felakete karşı fobi geliştirmek ile başlar... o zehir kanınıza bir kere girdimi artık bam başka bir dünyaya ışınlanırsınız. hangi dünya ben spoiler vermeyeyim.
Saglikli bir fobidir. Insani tedbir almaya tesvik eder. Keske bu konuda toplum olarak Japonlar gibi fobilerimizi olumlu yonlendirebilsek.
Valla deprem bölgesinde yaşamıyorum evim sağlam ama sevdiklerim deprem bölgesinde onlar için endişeleniyorum.

Hatta deprem olursa nasıl Bi aksiyon alacağım onu kara kara düşünüyorum.
yaşanmışlıkla ilgili olsa gerek ya da istanbulda yaşamaktan kaynaklanabilir.
Annemin kuzenleri 1999 depreminde istanbulda bir gecekonduda yaşıyorlardı ve depremden hiçbir hasara maruz kalmadan kurtulmuşlardı, ki bazen eskiyi arıyor insan.
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.