1. 1.
    öldürmeyip süründüren birhan keskin şiiri;

    Bir kereye mahsus yaşanan her an
    kendi hatasını bir daha düzeltilemeyecek biçimde
    içinde barındırır.

    Bana kanatlarımı bıraktırdılar.
    Bana ihaneti öğrettiler.

    Başka haber yok.

    ikiye bölünmüş bir bütün gibi yaşadım
    Bir yanım öbür yanıma düşman
    Sağımda kızgın kumlar gezdirdim
    Solum üşüyor eski bir anıdan.

    Mum alıngan. Kendi ateşiyle
    kendini yok eden yumuşakça.
    Erimek üzere varsın, kaderine inanırsın.
    Ölürken fark edilmez, ışığın solduğu zamansın.

    Hiçbir aşk titremez sonsuza değin
    Bütünlüğünü yitirişinden ölür bir mum
    ve insan acıdan ölür bir gün.

    Yüzümde taşıdığım kuyu
    soğuk iklim
    ağır yaprak tenimde
    durup dönüp dokunduğum
    yük.

    Yağmurun aramıza çektiği perdeyi yırtıyorum
    geçiyorum göğsümdeki uykunun sarmaşığından
    birazdan dünya beni unutacak, ben onu anlamıyorum.

    Soğuk iklim,
    durup dokunduğum
    dönüp seni
    ben de unutacağım.

    insan ölüyorsa acıdan ölür bir gün
    kendine bir daha uğrayamadığından,
    koyduğu yerde durmayışındandır hayatın
    hatanın dönüşsüz oluşundandır.

    Hiçbir aşk titremez sonsuza değin,
    bütünlüğünü yitirişinden ölür bir mum
    ve insan kanatlarından
    ayrılır bir gün.
    ... vakur serenat