1. 1.
    hayatında olmaması gereken insanları ayıklayınca bomboş olduğunu hissetmek, onlar dönünce yine herşeyden şikayet etme durumudur. çözümü yoktur.
    -2 ... dolunaybey
  2. 2.
    işte bu andan itibaren hayatımız uzun bir intihar haline geliyor.
    1 ... burayabakarlar
  3. 3.
    bu his boşu boşuna gelmez, demek ki boş yaşıyorsunuz. ortalama 60 yıl ömrümüz var zaten bir şeyler öğrenip, katmaya geldik. hiçbir şey yapamayan sokağa çıkıp birilerine yardım etsin. kimse boş yaşasın diye yaratılmadı. hepinizin dünyaya kattığı iyi/kötü şeyler elbet olacaktır, olmak zorunda.
    2 ... yinemihakliyim
  4. 3.
    Her sabah olduğu gibi bu sabah da işe gitmek için zar zor uyandınız. Yine sanki hiç uyumamış gibisiniz, dinlenmiş, rahatlamış gibi hissetmiyorsunuz. işe gitmek zorundasınız, kolunuzu kıpırdatamıyorsunuz. Ne giyinmek ne de kahvaltı yapmak içinizden geliyor. Yüzünüzü bile yıkamak istemiyorsunuz.
    Oturup kaldığınız yatağın ucundan, boş boş bakarken gözünüz baş ucunuzdaki saate takılıyor, saniyelerin hızla ilerlediğini görüyorsunuz, içiniz daha da sıkılıyor. Elinize geçirdiğiniz en rahat kıyafeti giyiyor ve kapıdan çıkıyorsunuz. Kimsenin suratını görmek, kimseyle konuşmak istemiyorsunuz.
    Yoğun bir huzursuzluk, kızgınlık, mutsuzluk, çaresizlik duygusu yaşıyorsunuz. işyerinize geliyorsunuz ama kendinizi hiç buraya ait hissetmiyorsunuz. Masanızın başına oturuyorsunuz, içinizden mırıldanıyorsunuz: “Bu tam bir işkence.”

    Işte tam burada bu duruma tukenmislik sendromu diyoruz. Yalnız olmadığınızı bilin. Ben bunu iş yerini değiştirerek atlatacagimi düşünüyorum. Daha farklı fikirleri olanlar varsa benle paylasabilir. Zira hayat çok anlamsız geliyor.
    3 ... vincit omnia veritas
  5. 5.
    çeşitli uğraşlarla hayatını bir şekilde idame ettiren insanın gündelik yaşamın akışından sıyrılıp gerçek anlamda var olup olamadığını kendisine sormasıyla ortaya çıkan, yeri geldiği zaman kaygı ve yalnızlığın etkisiyle daha da vahim duruma taşınan hissiyattır." niçin yaşıyorum" sorusu binlerce yıldır varlığını sürdüren bizlerin dünya yaşantısına anlam kazandırabilmek için sorduğu en temel sorulardan bir tanesidir.

    insanın anlam arayışı ve var olma kaygısı nihai olarak belirlenen hedeflerin doğrultusunda bir nebze yatışsa da, asıl önemli olan amacımıza ulaşırken izlediğimiz yolun ve yaptığımız seçimlerin bizi ne ölçüde tatmin ettiğidir. zira en değerli varlığımız olan zaman elimizden kayıp gitmek için hazır durumdadır. yaptığımız her seçimin bir diğer seçimin getireceği sonuçları sonsuza kadar elemesi ve geri dönülemez bir an'ın yarattığı iç sıkıntısı dipsiz bir umutsuzluk çukuruna düşmemize sebep olabilir.

    ancak bizi biz yapan, sıkıntılar ve başımıza gelen tüm olumsuzluklar karşısında takındığımız tavırlardır. seçimlerimizin sonuçları olumsuz bile olsa onlar, yaptığımız hataları kabul edip tekrarlamamak ve olgunlaşmak için yeni fırsatlar yaratır.

    uygarlık her ne kadar aksini düşünmemize neden olsa da hayatta bir şeyler olmaktan çok kendimiz olabilmektir önemli olan. bunu başaramayan para, statü, ün kazansa ne olur? çünkü ne para ne statü ne de ün kendimiz olabilmenin yaşattığı tatmin duygusunu, ve tamamlanmışlığı yaşatamaz.
    12 -1 ... kahraman arketipi