bugün

1-babasından nefret eden nankör insan söylemi.

2-babası şerefsizin teki olan insanın söylemi.
ergen serzenişi.
tanıma göre ikincisini gönül rahatlığıyla dile getirmektir.
Ben onları sonra görücem.
(bkz: babanın ölmesi)
babasından nefret etmesi için yüzlerce sebep varken "nefret edemeyenler" vardır birde... Yani ne bileyim aslında dikkatlice incelenince evlat babadan illaki bazı huylar kapmış oluyor. Bakıyorsun, aslında biraz sen osun biraz o sen. ilginç yani. Paradoks işte.
(bkz: liseli detected).
babasından babalık görmediği için isyan eden çocuk.
sebepsiz yete zikredildiğinde ergendir bilmem nedir artık bu durum söyleyenin yaşına cinsine tipine kılına tüyüne göre değişiklik gösterebilir, orasına bir şey diyemeyeceğim. ama bu lafı yemeyi hak etmeyenler olduğu gibi sonuna kadar hak eden babalar da vardır. ki ben bu lafı evladına söyleten babaya baba demem. evlat da hakkına göre söylüyorsa tabii.

ama yine de uygun olan öyle ilk yanlışta telaffuz edilmemesidir, sonuçta herkes hayatta ikinci bir şansı hak eder. fakat telâfisi olmayacak yanlışlara girdiyse bu baba; yapmadıysa babalığını, (artık bilemiyorum hayal gücüm burada stop ediyor, insanoğlu bu herşeyi yapabilir) evlada verilen hasar unutulmaz affedilmez bir şeyse, buyrun söyleyin ben de sizin arkanızdayım.
para ihtiyacın yoktur.
ergen serzenişi olabilir fakat kestirip atılacak kadar basit bir cümle de değildir.
kabuğunu beğenmeme olayı. öp ulan babanın elini, kabuğun o senin.
bu cümleyi nerede görsem, duysam iris galey'in kitabı babam öldüğünde ağlamadım geliyor. moralim sonra yerle bir tabi...
(bkz: babanın yaptığı çorbaya bu ne bok gibi demek)
(bkz: babanın seni Özledim oğlum diye mesaj atması)
insanın kendinden nefret etmesidir dolaylı olarak. şöyle ki , baba'nın spermiyiz sonuçta.
(bkz: şirinlerden nefret ediyorum)
anneme yaptıklarından sonra ne yaparsa yapsın onu sevmeme sebep olamayacak kişi...
maddelere verdigi onemi bize verse eskisi kadar severdim. ama artik nefret ediyorum.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com