1. 1.
    Ben lanetli olduğumu düşünüyorum. Ama öyle böyle değil. Bayaa düşündüklerimin tersi çıkıyor . Misal yarın yapacağım günlük bi rutin olan yüz yıkamamı şimdi hayal etsem yarın kesinlikle bi sorun çıkıcak ve yapamıycam . Hani bi kaç olayda olmuştur tesadüftür diye kestirip atacağım birşey de değil . Çünkü hep böyle .
    7 ... plutonedmermaid
  2. 2.
    Şeytan çarpması.
    -2 ... prensest
  3. 3.
    evimize hirsiz girmeye calistiginda, balkonda balkon kapisini acmakla ugrasirken yatagimin inanilmaz bir sekilde sarsilmasi sonucu uyanmam ve balkondaki kisiyi fark edip evdekileri uyandirmam. Ege bolgesi o kadar deprem gordu ama ben hicbir zaman o geceki kadar sallanmadim.
    16 -1 ... louisa clark
  4. 4.
    Hep yaşıyorum. Suanda bile sağ olsunlar hareket ettirip, dokunup duruyorlar.
    3 -1 ... peri10
  5. 4.
    99 depremine biz istanbulda yakalandık. Ama bursada yaşayan akrabamla istanbulda çadırın orda konuşmuştum. Ben bayağı konuştum, ailemin yanına gidince anlattım her şeyi korayla konuştum sonra gitti falan dedim. O gün telefonlar çekmiyordu yoğunluktan, hatlar iptal olmuştu iyi hatırlıyorum. Ertesi gün bursadan onun ölüm haberini almıştık. Dün gece konuştuğum kişi o saatten önce bursada göçük altında kalmıştı.
    16 -2 ... lm3allemm
  6. 5.
    Maymun olmam.
    3 -2 ... 2023 bor karteli
  7. 6.
    hatırladıkça tüylerimi ürperten olaylardır.

    yurt dışında okuduğum dönemde bir sabah okula geç kalmıştım. ucuz olsun diye de şehrin baya uzağında ev tutmuştum. otobüs 1.5 saatte bir geçerdi ve sıradaki otobüsün gelmesine 45 dakika vardı. alel-acele çıktım ve merkezden gelen başka bir otobüse yetişmek için hızlı hızlı yürümeye başladım. yaklaşık 2-3 km yürüyecektim ve dörtyol ağzına gelip merkezden gelen otobüslere yetişebilecektim.

    o ıssız yolda sabahın köründe yürürken turkuaz bir minibüs yanıma geldi. yaşlı bir adam sürüyordu. yanımda durdu ve acele davrandığımı, nereye gitmek istediğimi sordu. yol kesişimindeki otobüs durağına gideceğimi söyledim. bırakmayı teklif edince kabul ettim. yaklaşık 3-4 dakikalık bir yolculuk yaptık. nereli olduğumu, orada ne için bulunduğumu falan sordu, söyledim. gittiğim okula kendi oğlunun da girmek istediğini, oradan mezun olmak istediğini söyledi. umarım gerçekleşir dedikten sonra istediğim yere geldim, teşekkür ettim ve arabadan indim.

    yaklaşık 7-8 ay sonra oturduğum yere yakın bir yerde oturan ve genelde akşamları aynı saatte aynı otobüsle aynı yerde indiğimiz bir çocukla arkadaş oldum. çoğu akşam aynı otobüslerle beraber dönüyorduk ve bir gün konuşmaya, birbirimizi tanımaya ve arkadaş olmaya başladık. gel zaman git zaman iyice ahbap olduk. bir cumartesi gecesi beni evlerine çağırdı. annesinin aslında 3 gün önce olması gereken doğum günü kutlaması vardı. cumartesi gecesi keyifli olur diye cumartesiye ertelemişlerdi. gittim ben de. 2 de kız kardeşi vardı.

    yedik, içtik, sohbet ettik derken duvarda bir fotoğraf gördüm. adamı bir yerden gözüm ısırıyor ama çıkaramıyordum. çok düşününce çıkardım. geç kaldığım gün beni okula yetişmem için merkezden gelen otobüs duraklarının oraya bırakmıştı dedim. kızlar, anneleri ve çocuk şaşkınlardı. ben oraya geleli 2 seneden az bir zaman olmuştu ancak o fotoğraftaki adam 4 sene önce ölmüştü. anlık olarak kanım çekildi ancak daha sonra başka biriyle karıştırıyor olabilirim düşüncesi ağır bastı ve rahatladım.

    sonrasında o gün hatırladıklarımı anlatmam ile birlikte hem ben hem aile korku ve şaşkınlık içine düşmüş olduk. yazarken bile hala titriyorum zira dedelerinin turkuaz bir minibüsü vardı. eski fotoğrafların arasından bulup minibüsün fotoğrafını da bana gösterdiler. kesinlikle aynı minibüstü. 4 yıl önce ölmüş bir adamla yolculuk etmiştim. en önemli dersime yetişmemi sağlamıştı. hatırladığım kadarıyla o günkü muhabbetimizi anlattım aileye.

    daha sonra onlardan dedelerini dinledim. anlattığım gibi dedesinin gençlik zamanlarında oğlunun yani alan'ın(arkadaşım) babasının bizim okula girmesi için çok uğraştığını ancak başarılı olamadığını anlattı. babaları da yaklaşık 15 sene önce ölmüştü. yani 4 sene önce ölmüş bir adam, 15 sene önce ölen oğlunun bizim okula girmesini istediğini bana söylemişti. kafayı yiyecek gibi oldum. uzun süre rüyadadir diye düşündüm ancak gerçekti.

    doğaüstü olayların gerçek olabileceğine inanmamı ve korku dolayısıyla çok sevdiğim dostumdan uzaklaşmamı sağlayan olay ise dedesinin o arabayı sadece yaşadığımız yere yaklaşık 1.5 saat mesafede olan eski evine senede 1 gün gitmek için kullandığını söylemeisi oldu. eski evinin bahçesinde yine 7-8 sene önce ölen köpeğinin gömülü olduğunu ve sadece her ölüm yıl dönümünde köpeği ziyaret için o eve o arabayla gittiğini söylediler. köpeğin ölümü 2 şubat idi ve benim geç kaldığım gün hala 2010 ajandamda kayıtlı olan 2 şubat 2010'du.

    olaydan 4 sene önce ölen yaşlı bir adam, o günden 7-8 sene ölmüş olan köpeğini ziyarete gidiyor ve bana 15 yıl önce ölmüş olan oğlunun gittiğim okula gitmek istediğini söylüyordu.

    o günkü yaşadığım korkuyu hiçbir zaman yaşayamadım. sürekli hatırlar ve ürperirim. gece gece yine uyuyamadım bu başlığı görünce. her ne kadar suçları olmasa da korku dolayısıyla allan ve ailesinden de uzak kalmaya başladım. üstünden 8 yıl geçti. umarım huzurludurlar ama eminim ki hatırladıkça onlar da ürperiyorlardır.
    23 -8 ... sneeuwwit
  8. 7.
    yukarıda okuduğum şeylerden sonra benimki çok da mistik değil ama anlatayım.

    bir gece ders çalışıyordum. saat çok geç olmuştu. evdeki herkes uyuyordu. kardeşim benim yan odamda yatıyor. o zaman 6 yaşında falan sanırım.

    kalemimin ucu bitti çalışırken. normalde her şeyimin yeri bellidir. odam da çok düzenlidir. ama ne uç bulabiliyordum ne kalem. çantamı karıştırdım. çekmecelere baktım. olacak iş değildi çünkü tek bir kalem veya uç yoktu ortalıkta.

    belki kardeşimin odasında kalem vardır diye düşünerek onun odasına gittim. ben tam odadan içeri adımımı atarken kardeşimin kafa üstü yere düşmek üzere olduğunu gördüm.
    o an bir refleksle yakaladım ve yere düşmesine engel oldum.
    olayın heyecanıyla kalem almak için odaya girdiğimi unutmuştum resmen. geri döndüm. ve döndüğümde uç kutum masamın üstünde duruyordu. az önce orada görmediğimden adım gibi emindim. hemen çantamı tekrar kontrol ettim. çantaya elimi attığımda da tüm kalemler yerli yerindeydi.

    bu olaya hiçbi zaman anlam veremedim. kalemleri neden bulamamıştım. masadaki uç kutusunu nasıl görmemiştim.
    aklım almıyor bu olayı. ama ilk baktığımda o uç kutusunun masada olmadığına kalıbımı basarım.
    9 -3 ... fennafillah
  9. 8.
    aylardan yaz, bir gece vaktş uykudan uyandım saat 2-3 birden kapı çaldı bende kapıyı açmaya gittim yaşlı bir teyze su istedi, tabi teyze dedim, içeri davet edip su verdim, bu saatte burada ne işin var dedim, taksi falan çağorabilirim dedim.

    yok sağol yavrum dedi oğlumu ziyaret etmeye geldim dedi, oğlunun nerede olsuğunu sordum, yaşlı kadını evine bırakmamış diye hafiften kızarak.

    oğlunun biraz hasta olduğunu söyledi, sonra taksi çağırdım ve kadını yolladım, 10 dakika kadar sonra kapı tekrar çaldı genç bir çocuk vardı karşımda gözleri boş bakıyor, teni soluk, ifadesiz bir şekilde anmesini aradığını söylüyordu, az önceki kadın olduğunu anladım ve taksi çağırdımızı söyledim, teşekkür etti ve bir ihtiyacın olursa şuradan şöyle git, yokuşun aşağısındayım, dedi, ismini ve soy ismini söyledi sorarsam gösterirlermiş.

    bir kaç gün sonra o kadın tekrar geldi yine geç saatlerde, teyzeye yine taksi çağırdım ama daha sonra sinirlenip çocuğun tarif ettiği yere gittim, elin ayağın tutuyor hiç değilse takai çağır kadına da yürümesin diye.

    bir baktım o yer bir mezarlık, herhalde mezarlıkda güvenlik falan dşye düşünürken çocuğun en fazla 25 yaşında olsuğunu ve kadının 80 üstü olduğunu düşündüm, o yaşlarda 50 li yaşlarda doğurmuş olması biraz tuhaf geldi ve o an acaba diye düşündüm, mezarlardaki isimlere bakarken çocuğun ismini ve soy ismini gördüm tam da o anda yaşlı kadının ağlayarak yanıma geldiğini fark ettim ve..

    şaka lan şaka götümden uydurdum hepsini, hiç biri gerçek değildi.
    5 -10 ... gold tab gibson
  10. 9.
    Geleceği rüyamda görüyorum.
    Rüyamda ki hiç tanımadığım yüzleri Gerçek hayatta görüyorum ve rüyamda başıma gelen şeyleri gercek hayatta yaşıyorum sonra ruyalarimi hatirlamaya çalışıyorum ama basaramiyorum hep silik silik hatırlıyorum.
    4 -1 ... patronum