1. 1.
    ümit yaşar oğuzcan şiiri.

    istanbul seninle istanbul'du
    seninle yıllar boyu mevsim bahardı
    bir gün uzaklaşsan bu şehirden
    ben ağlardım, istanbul ağlardı.

    sen gelince güller açardı içimde
    seninle yaşardım istanbul'u günler boyunca
    pırıl pırıl altın saatler geçerdi bir bir
    sonra tarifsiz garipliğim başlardı akşam olunca.

    yanında bütün zamanlar korkunç güzeldi
    ellerini bulurdu ellerim eski bir masada
    öylesine bir bütündük seninle anlatılmaz
    kahrolası yollarımız ayrı ayrı olsa da.

    akşamlar en kahırlı ayrılıktı bilir misin?
    boyuna gideceğin o rezil anı düşünürdüm
    ve batan güneşle sen gözden kaybolunca
    kahrolurdum, iliklerime kadar üşürdüm.

    kimi gün yollarda, parklarda buluşurduk
    kimi gün samatya'da bir uzak meyhanede
    istanbul seninle istanbul'du
    unutulmaz bir daha yıllar geçse de.

    halden bilir garson iyi kalpli kahveci
    limonla votkamız, az şekerli kahvemiz
    hayal meyal hatırladığımız şarkılar gibi
    başladığı anda biterdi en güzel hikayemiz

    yaklaşan akşamla koyulaşırdı gözlerin
    yüzüne anlaşılmaz bir hüzün çökerdi
    sonra o en unutulmaz dakikalar bir köprüden
    dopdolu otobüsler gibi geçerdi.

    giderdin o rezil ayrılık saatinde
    dudaklarında en hüzünlüsü ile türkülerin
    solardı istanbul'un renkleri bir bir
    boynu bükülürdü içimde yeni açmış güllerin.
    1 ... mystic queen
  2. 2.
    (bkz: yürüyelim seninle istanbulda)
    ... intiharetmeleyla