1. 1.
    Kara kitabın en güzel bölümlerinden biridir. Okudukça bir daha okuyası gelir insanın.

    --spoiler--
    Biz yürüdükçe karanlık sokaklar ve üzerimize sarkan korkunç evler açılıyor; biz yürüdükçe kaldırımlar ve dükkânlar anlamlanıyormuş.
    --spoiler--

    --spoiler--
    severdim seni her zaman yürüdüğümüz sokaklarda bir an sanki güneş o sabah batıdan doğmuş gibi hep yeni bir ışık ve yepyeni bir köşeyle karşılaştığımızda sokakları değil seni severdim…..

    Ellerimin arasına dikkatle başını alıp gözlerinde hayatımızın gittiği yeri korkuyla gördüğümde seni severdim; vazonun yanında neden orada bıraktığını anlayamadığım yüzünü günler sonra gene orada gördüğümde seni severdim; efsane kuşların ağır ağır uçup havalanışını andıran uzun bir sevişmenin sonunda, ağırbaşlı şenliği kendi şakaların ve yaratıcılığınla en sonunda seninde katıldığını anladığımda seni severdim...
    --spoiler--
    1 ... sahnenin disindaki adam