1. 1.
    "dön ulan dünya, beni kusana kadar" naralarıyla...

    unuttum ya da unuturum diye kendimi aptalca teselli etmiyorum,
    unutmadım fakat,

    seni,
    ananı *keyim..

    eğer benim gibi,
    bir beklentinin içindeysen
    üzerinde emanet gibi duran aşklar bulandırdıysa eğer mideni,
    ve sende barındırıyorsan içinde bunlardan
    sahiplendiğin birini andırıyorsa ayağa düşmüş kadınlar, bul
    döndürüyorsa başını iki kadeh rakı hala,
    zihninde bir kadını yatağa atmak fikrinden başka bir şey bulunmayan adamlar,
    yürüdüyse yüreğinde, koynun ile kalbin arasında varsa bir kapı,
    açmadıysa kimse,
    çalmaya cesaretleri yok de!
    benim suçum değildi diyerek kandır,
    bir cesedi yıka yağmur sularını göz yaşıyla karıştırarak,
    öp,
    insan olarak öldüğünü hatırlatırcasına...

    buna bir sessizlik bul ve orada kendine söyle,

    "yorulduk ikinci defa aşık olmaktan ve gidip merhaba demeye birine,
    sıkıldık aynı konuşmalar içinde aynı şeyi duymaktan,
    seni seviyorum artık heyecanlandırmıyor kimseyi ve öpüşmeler çok tanıdık,
    bütün ayrılıklar aynı b*k,
    bütün insanlar hala aynı g*t,
    şimdi tesadüfen çarpışsak göz göze
    tesadüflerin a* koyar,
    önüne baksana lan diyerek devam ederiz yolumuza"

    incindim, kırıldım gibi basit avuntulara sığınma,
    kırılmadı ki yüreğin,
    topraktı o da, hayal kuraklığından çatladı...

    neyse,
    dünya dönüyor,
    ama bu son turu gibi...

    son turunda dünyanın
    iftira atarcasına itiraf et ve
    itiraf edemiyorsan iftira atacağın anlamını yok sayarak...

    aklına gelir miydi hiç,
    hayatımın özeti olacağın?
    2 ... glabloopglab