bugün

'yanlış bir aşkın şehrinde kaldım,
sevdiği ben değilim,
Anlatamam.'
"kesik birer kol gibi yalnızdık." ifadesiyle yalnızlığı öyle güzel anlatmış ki.
"Babam şiir yazardı hem de aruzla. Tam bir Divan şairiydi... Yenilikleri hiç ciddiye almaz, avam bulurdu. Annem Nedim'i ezbere bilirdi. Çünkü babam zifaf gecesi ona Nedim'i okumuş.

ilk şiirimi ilkokul 3'te yazmıştım: ilkbahar. Çiçekler, kelebekler kafiyesini hatırlıyorum sadece. Babama gösterdim 'Böyle şiir olmaz' dedi. Beğenmezdi benim şiirlerimi. (Üçüncü Şansın Şiiri'ni, Sisler Bulvarı'nı da mı? sorusu üzerine) Onları okumadı bile! Sadece Divan sesini kullandığım şiirlerimi okurdu. O da gizli gizli. O bana ben ona karışmazdık.

Hapse girdim, mektepten kovuldum. Bana "Üzülme geçer" diye telgraf çekti. Çok az baba yapar bunu, o yüzden çok severim."
Ben gidip başıma belâlar aramışım o kalıp mevlâsını bulmuş.
yabancı gibisin miyop gözlerin kısık
bana ait ne varsa seni korkutuyor
sana ait ne varsa hiçbiri benim değil
belki ölmek hakkımı kullanıyorum
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git

dizelerinin sahibi şair.
Benim adım soyadım da böyle olsa şair olurdum. Atilla ilhan diye dolmuşçu, bakkal falan olur mu mesela? Hay şansımı zikeyim. Bari çift isim koysalardı belki profesör veya doktor olurdum ne bileyim. Kısacası o dizeler adı sayesinde çıkıyor azizim. Ben buna inanıyorum. Anası babası başka ihtimal bırakmamış bu adama.

Sevdiğimiz bir ağabeyimiz. Kanlıca'da birlikte yoğurt yerdik.
sunumunu yaparken hayatını ve şiirlerini detaylı inceleme şansına eriştiğim için mutluluk duyduğum üstad. hemşehrisi olmak bile benim için büyük mutluluk. an gelir attila ilhan ölür. saygı ve özlemle.
Yeniciler içinde ses uyumu kafiyesini en iyi kullanan şairdir. Şiirleri aruz tadındadır.
uzun hava adında harika bir şiiri vardır.

--spoiler--
'Dumanlı dağın çobanı garip yıldız
Şimdi ben burda yalnızım sen orda yalnız
Kuş değilim lodos poyraz uçamam
Demirlerin gölgesi yüreğimi karartır
Ecel şerbetini yirmisinde içemem
Ben ölmeylen kahpe dünya yıkılır'
--spoiler--
Korkarım

ay soluk soluğa
yıldızlar akla ziyan bir irilikte
uzaydan yanmış kibrit kokuları
koklasam korkarım
koklamasam
gizli yılan ıslıklarıyla özsuyu zaptediyor
henüz birer iskelet gibi çıplak
asağıdan yukarıya ağaçları
çiçekleri uyandı uyanacak
koparsam korkarım
koparmasam
öyle yoğun bir elektrikle
çıtırdar ki saçları
kim değse tutaşacak
dokunsam korkarım
dokunmasam
gözleri bir yangın başlangıcıdir
dudakları kırmızı alarm
uğultusu şehre yayılır
sokak sokak
tutulsam korkarım
tutulmasam

Attilâ ilhan.
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.