1. 1.
    Kısa süreli bir agnostisizm evresinde fark ettiğim ve diğer bazı felsefecilerin de samimi itiraflarıyla kavradığım gerçek.

    insan içten içe cevabın ne olduğunu biliyor bence.
    1 -1 ... id est
  2. 2.
    Hâla böyle düşünüyorum var mı hop diyecek ben katıksız bir agnostiğim diye.

    Bir önerme şiddetle doğru olduğunu savunduğum.
    1 ... id est
  3. 3.
    hafızam beni yanıltmıyorsa richard dawkins bile tanrının varlığına verdiği ihtimali %10 olarak yazmış idi. (bkz: the god delusion)
    2 ... caligari
  4. 4.
    tabi olunmaz.
    zira agnostizm de bilinemez, evet.

    Allah'ım, heidegger görse beni yaptığı felsefeden utanırdı.
    3 ... narcissistic
  5. 5.
    Agnostizmin pısırıklıkla alakası yoktur. Biraz mantıklı düşünürseniz zaten sizin de Tanrı’nın varlığını veya yokluğunu bilmediğiniz, sadece “inandığınız” ortaya çıkar. Tam agnostizm vardır ve şudur; bir yargı Vermek zorunda değilsin, bilmiyorsun. Olabilir de olmayabilir de. Yani bunun nasıl tamı yarımı olabilir ki ?

    Edit: şöyle bir entry neden eksilenir amk ? Varsa kafana yatmayan, beyan edersin.

    Edit2: yargı vermemek, düşünmemek demek değildir. Sadece kesinliği olmayan bir şey üzerine hayatını adamamak olarak görülebilir.

    Edit3: yargıda bulunmak kelimesini “sonuca bağlamak” anlamında kullanmak istemiştim lakin tdk benimle aynı fikirde değilmiş.
    2 -1 ... paperstreett
  6. 6.
    spinoza der ki; tanrıyı veya doğayı (bkz: deus sive natura) olduğu gibi anlamaya çalışmak en büyük erdemdir. tanrı hakkında yargıda bulunmaktan kaçınmak ise maalesef yanlıştır. insanlar düşünmeli, araştırmalı ve bulmalı.

    edit: dil varlığın evidir.
    2 ... caligari