1. .
    harika bir ahmet akkuş şiiri.

    tabanı tozlu, tavanı salkım saçak
    gelenlerin kimi aşık, kimi kaçak
    sanırsın ki 'dokunsam' yıkılacak
    bir viranedir, yol geçmeyen hanı

    adını yoldan alır, kimse geçmez çünkü
    dedim ya bir iki aşık, bir kaç, kaçak
    yok mesela bu gün gelen, onlar dünkü
    kimse de gelmez artık, kapılar kapanacak

    buraya gelenler bilir birbirini,
    bir kez olsun konuşmasalarda
    aydınlatır mumlar burda dibini,
    erirler şişe içinde, loş masalarda

    denize yakındır hanımız
    gelir kokusu denizin
    bir erkek, bir hanımız
    bu köhne han ikimizin

    aşıktık, denize doğru kaçıyorduk onlardan
    kaçıp evlenemeden vurdular bizi
    saplandı kurşunlar sırtımızdan
    denize varmadan ayırdılar ikimizi

    bizi öldüğümüz yere gömdüler
    bu hanın altında cesetlerimiz
    sonra titreyerek bizi gördüler
    gömülmeden birleşti bedenlerimiz

    nihayet aşkı silemediler,
    vardı bir yerlerde kaçak
    vursalarda öldüremediler
    aşk hep yaşadı, hep yaşayacak

    hayalidir yol geçmeyen hanı
    hayaletim mesela ben deniz
    kayıp bir yol üstü, koyu bir deniz yanı
    kaçak ve aşıksanız bekleriz

    (ahmet akkuş 17 temmuz 2008 istanbunalım)
    ... fidelcastro